|
Jeśli miałbym określać nastrój Śridara Maharaja ...to wydaje mi się ,ze te słowa najlepiej to oddają
Wola Gurudeva.
Więc pokazano nam taki ścisły standarat. Ja też tak nauczam. W tak wielu innych miejscach za pomocą kukiełek pokazuje się Rasa-lila, ale ja nigdy tego nie robię. Podążając za tym, co wierne jest mojemu zrozumieniu woli i słów mojego Gurudeva, nie biorę udziału w pokazach Jhulana-rasa, czy Rasa-lila, ani niczego w tym rodzaju. Jestem wewnętrznie przekonany, że sprzeciwiałoby się to praganieniu mojego Guru Maharaja. Obecnie, w tak wielu matha mogę widzieć, że to robią, ale ja ściśle tego unikam. Jhulana-lila, Rasa-lila. Uważam, że te tematy są dla nas zbyt zaawansowane. Jeśli chcę osiągnąć zrozumienie, a nie tanią popularność, muszę być wierny słowom mojego Gurudeva. Oni mogą to robić, żeby przyciągnąć ludzi, zarabiać pieniądze, stworzyć atmosferę przyjazną nauczaniu, ale ja tego nie robię/ Nie chcę popularności, ani pozycji Acaryi. Jestem uczniem.
Jestem ciągle uczniem, uważam się za ucznia. Wiernego ucznia. Ze wszystkich sił próbuję trzymać się tego, co usłyszałem od mojego Gurudeva. Nie chcę powodować szkód dla spełnienia moich celów. Próbuje tego nie robić. Oczywiście dla nauczania na wielką skalę oni mogą podążać różnymi ścieżkami. Są wolni. Ale ja tak nie robię. Próbuję.
Szczerość
Kiedy Prabhupada zaproponował mi wyjazd na Zachód, odpowiedziałem, że nie uważam się kompetentny, żeby tam nauczać. „Nie będę w stanie osiągnąć tam sukcesu.” Powiedziałem mu o dwóch argumentach przeciwko mojemu wyjazdowi. Kiedy się to rozniosło, pewni sannyasini zaczęli okazywać mi wielki szacunek. „O co chodzi? Tak wiele osób pragnęłoby takie sposobności. Chcesz stracić taką szansę? Odrzucasz korzyści, płynące z pozycji wielkiego nauczającego. Nie ma w tobie takiego pragnienia?”
Odpowiedziałem: “Tak Maharaja, nie pragnę takiej pozycji. Moją jedyną, pokorną ambicją jest bycie uznanym za szczerego wielbiciela Mahaprabhu, Śri Czejtania Deva. Nie pragnę zostać wielkim nauczającym.”
Łaknienie łaski.
Taka jest moja natura. Chcę prawdy i modlę się o łaskę Waisznawów i was wszystkich, żeby nigdy nie pojawiła się we mnie taka ambicja, ale żebym mógł być najpokorniejszym sługą Pana, żebym nigdy nie zbłądził.
Mogę pełnić najniższy rodzaj służby. Tad dasa-dasa-dasanam dasatvam dehi prabho. Niech moja wiara będzie tak silna i takiej jakości, żeby mogła mnie uszczęśliwić nawet najdrobniejsza służba dla Niego, Boska Służba. Mogę nie otrzymać szansy pełnienia służby jako wysoki oficer, ale niech będę zadowolony z najdrobniejszego połączenia z Boskością.
Mahaprabhu mówi: “Po prostu uważaj mnie za drobinę kurzu u Twoich stóp, Kryszno.”
ayi nanda tanuja kinkaram
patitam mam visame bhavambudhau
krpaya tava pada-pankaja-
sthita-dhuli-sadrsam vicintaya
O Nandanandana, synu Króla Nandy, chociaż jestem Twoim wiecznym sługą, to z powodu owoców moich własnych uczynków (karma), upadłem w ten straszny ocean materialnej egzystencji. Prosze, łaskawie uważaj mnie za cząsteczkę kurzu u Twych stóp.
Jest to dla nas wskazówka, „Uważaj mnie za cząsteczkę kurzu u Twych stóp.” Nasza wiara powinna rozwinąć się do takiego stopnia, że będziemy szczęśliwi, mogąc być cząsteczką pyłu u Jego stóp. A wtedy, zgodnie z Jego słodką wolą, wszystko może się zdarzyć. Ale naszym pokornym celem powinno być osiągnięcie choćby najdrobniejszego połączenia z Boską Rzeczywistością, nie z jakimś wymyślonym Kryszną.
pujala raga-patha gaurava-bhange
Bardzo słodkie. Raga-patha. Jesteśmy sługami raga-patha. Jesteśmy w viddhi-marga, pod kontrolą śastrycznzych wskazówek. Zawsze musimy żyć i działać pod kontrolą wskazówek śastr i zawsze utrzymywać raga-patha nad naszymi głowami, jako nasz cel.
Wielce poruszony.
Pewnego razu, kiedy nasz Śrila Prabhupada był nad Radha Kunda doszło do następującego incydentu. Pewien pandit w swoim wykładzie powiedział: „Jesteśmy braminami we Vrajy. Możemy pobłogosławić Raghunatha Das Goswamiego." Ta uwaga bardzo poruszyła Prabhupada. „Das Goswami jest naszym najwznioślejszym acaryą, w grupie Gaudiya, a ten człowiek mówi, że jest w stanie go pobłogosławić? I ja mam tego słuchać?” Przerwał posiłek i powiedział: „Jeśli byłbym zwykłym babajim, nie przejmowałbym się, po prostu opuściłbym to miejsce, ale ja jeżdżę tutaj samochodem, jako Acarya i spoczywa na mnie odpowiedzialność. Przyjąłem pozycję Acaryi i moim obowiązkiem jest ochrona sampradayi. Muszę wymieść z sampradayi wszystkie odchylenia. Jak więc mogę tolerować obrażanaie mojego Guru?”
Odstawił więc swoje jedzenie i powiedział: “Dopóki nie dostanę jakiegoś pratikar (odpowiedni argument, lekarstwo), nie będę jadł. Nie jestem w stanie jeść.”
To jest rzeczywistość.
Myślę, że udało mi się dzisiaj przedstawić uczucia mojego Gurudeva! Dzisiaj zrobiłem coś, żeby wyjaśnić jego pozycję.
Pujala raga-patha gaurava-bhange - to wystarczy. Tad dasa-dasa-dasanam dasatvam dehi prabho... To nie jest po prostu przenośnia, zwykła poezja. Mahaprabhu mówi:
naham vipro na ca nara-patir napi vaisyo na sudro
naham varni na ca grha-patir no vana-stho yatir va
kintu prodyan-nikhila-paramananda-purnamrtabdher
gopi-bharttuh pada-kamalayor dasa-dasanudasah
Nie jestem kapłanem, królem, kupcem, czy robotnikiem (brahmana, ksatriya, vaisya, sudra ); nie jestem też studentem, głową rodziny, kimś kto wycofał się z życia rodzinnego, czy mnichem-żebrakiem (brahmacari, grhastha, vanaprastha, sannyasi ). Uważam się za sługę sługi sługi lotosowych stóp Śri Kryszny, Pana Gopi, który jest uosobieniem w pełni rozwiniętego (wiecznie objawiającego się) nektariańskiego oceanu, który pełny jest Boskiej Ekstazy.
To nie jest po prostu językoway ozdobnik. To rzeczywistość. To rzeczywistość. Uczucie, że jesteśmy mali, świadczy w rzeczywistości o naszych kwalifikacjach do osiągnięcia wyższej służby. Odrzucenie ego i wyrzeczenie się siebie jest konieczne, żeby z tego najniższego poziomu wejść do tamtej krainy. Jeśli naprawdę chcemy się z tym połączyć musimy stać się najmniejszym z najmniejszych, porzucić wszystkie wymagania. Musimy przejść transformację i dopiero wtedy będziemy mogli wejść w kontakt z tamtym wymiarem, będziemy mogli się tam udać.
Nawet małe skażenie duchem wykorzystywania, najdrobniejsza drobinka materialnych ambicji, nie pozwoli nam się tam udać. To kolejna rzecz: pratistha. Pratistha polega na umacnianiu swojej pozycji, pragnieniu nieśmiertelności, byciu niezwyciężonym. Jest to przeciwieństwo wyrzeczenia się siebie; skłonność do umacniania swojej pozycji: „Muszę pozostać. Muszę żyć.” Ale jeśli to konieczne, powinniśmy być gotowi umrzeć dla Kryszny.
marobi rakhobi - yo iccha tohara
nitya-dasa prati tuwa adhikara
“Zabij mnie albo uratuj; tak jak chcesz, gdyż to Ty jesteś mistrzem Twojego wiecznego sługi.”
Żolnierz-samobójca! Jeśli to konieczne umrze dla swojego kraju. Odejdzie w cień. Jeśli to konieczne, niech moje istnienie odejdzie w niebyt dla satysfakcji Kryszny.” Właśnie takie nastawienie, taka bezinteresowność konieczne są dla odnalezienia tamtej krainy.
Niech pobłogosławi nas Prabhupada Śrila Saraswati Thakur. Wszelka chwała Guru i Gaurandze! Wszelka chwała Guru i Gaurandze!
Oglądając skarbiec
(Zwracając się do zebranych wielbicieli…)
Pomagacie mi w znajdywaniu w moim sercu tak wielu pięknych i wartościowych rzeczy. To dzięki waszej pomocy te wszystkie, stare wspomnienia powracają do mnie jak żywe. Dzięki wam jestem zmuszony szukać tych wewnętrznych rzeczy, którymi kiedyś obdarzył mnie mój Gurdeva. Znowu mam sposobność oglądania skarbca. Dzięki mówieniu o tym co usłyszałem u lotosowych stóp mojego Gurudeva, znów mogę oglądać skarbiec.
To jest nasza edukacja, to co dostałem u lotosowych stóp Gurudeva. Po prostu szczerze próbuję wam to przekazać.
pujala raga-patha gaurava-bhange
Powiedział nam, że nie wolno nam zamieszkać nad Radha Kunda. Pewnego dnia, niedaleko Lalita Kunda... znajduje się tam Swananda Sukhanda Kunda i stoi tam jednopiętrowy budynek. Więc powiedział nam: „Potrzebne jest drugie piętro, ale ja nie będę mógł tam mieszkać.”
Zapytałem więc: “Skoro nie będziesz mógł tam mieszkać, to kto będzie? Po co kończyć budowę?”
“Nie, nie rozumiesz. Będą tam mieszkały lepsze osoby: Bhaktivinod Thakura, Gaura Kisora Babaji Maharaja. Oni będą tam mieszkali, a my zostaniemy na parterze, żeby im służyć.”
Powiedział też: “Zamieszkam w Govardhana. Radha Kunda to najwznioślejsze miejsce, miejsce naszego Guru Maharaja, naszych Gurudevów. Oni będą miszkali tutaj, blisko związani z Lila, ale my nie mamy kwalifikacji, żeby tu mieszkać. Dlatego zamieszkamy w Govardhana, trochę dalej. Ponieważ musimy służyć naszemu Gurudevowi, powinniśmy byc blisko, ale nie wolno nam mieszkać zbyt blisko. Nie jesteśmy tego godni.”
pujala raga-patha gaurava bhange
Ton jego nauczania, przez całe jego życie był taki: “To jest bardzo wzniosłe, bardzo wzniosłe. Powinniśmy szanować to z daleka.” Musimy ustanowić na całym świecie właściwy szacunek dla wyższych Lila: „To jest za wysokie.”
Pewnego razu w Allahabad, może w roku otrzymania inicjacji przez Śripada Swami Maharaja, dając wykład w parku park Srila Saraswati Prabhupada powiedział: „Jestem tutaj, żeby wyzwać do walki każdego i udowodnić mu, że najwyższa pozycja zajęta jest przez mojego Gurudeva, przez Śrila Bhaktivinoda aThakura i Mahaprabhu. Każdy może stanąc ze mną do walki. Jestem gotowy. Jestem gotowy wyzwać w ten sposób każdego. Jestem gotowy ustanowić tron w najwyższym miejscu- tron dla mojego Gurudeva.”
|
a to feler wedchnoł seler...... 
.
.
