|
W wybranym przeze mnie fragmencie Srila Prabhupada dzieli trójstopniowo bhakti
Poniżej frag. 10.03.31 Znaczenie
„Jak oznajmia Bhagavad-gita (bhaktya mam abhijanati yavan yaś casmi tattvatah) i jak potwierdza Śrimad-Bhagavatam (bhaktyaham ekaya grahyah), bez bhakti nie można zrozumieć duchowej pozycji Pana. Bhakti można rozważać w trzech etapach, zwanych
guni-bhuta,
pradhani-bhuta i
kevala
i odpowiednio do tych etapów istnieją trzy działy, które nazywane są
jnana,
jnanamayi i
rati, czyli prema – to jest
prosta wiedza,
miłość zmieszana z wiedzą i
czysta miłość.
Dzięki prostej wiedzy można bez zróżnicowania postrzegać transcendentalne szczęście."
Co to znaczy bez zróznicowania postrzegac transcendentalne szczeście?
Czy znaczy to, ze wystarczy posiadac wiedze na temat dualizmów tego swiata materialnego i juz wtedy bedziemy transcendentalnie szczęsliwi? czy dopiero możemy widziec szczęscie, to znaczy postrzegac potencjal, ze my tez mozemy byc szczęśliwi transcendentalnie?
Dalej SP wyjaśnia:
"Ta percepcja nazywana jest mana-bhuti. Kiedy ktoś dochodzi do etapu jnanamayi, realizuje transcendentalne bogactwo Osoby Boga. A kiedy ktoś osiąga czystą miłość, realizuje transcendentalną formę Pana jako Pana Krsny albo Pana Ramy. To właśnie jest pożądane. Przywiązanie do Najwyższej Osoby Boga osiąga się szczególnie w madhurya-rasie (śri-vigraha-nistha-rupadi), Wówczas zaczynają się miłosne stosunki pomiędzy Panem a bhaktą.
Szczególne znaczenie Krsny trzymającego w Swych rękach flet we Vrajabhumi, Vrndavanie, opisane jest jako madhuri... virajate. Forma Pana z fletem w ręku jest najbardziej atrakcyjna, a osobą przyciąganą w najbardziej wzniosły sposób jest Śrimati Radharani, Radhika. Raduje się Ona najbardziej błogim towarzystwem Krsny. Czasami ludzie nie mogą zrozumieć, dlaczego imię Radhiki nie jest wymienione w Śrimad-Bhagavatam. W rzeczywistości jednakże imię Radhika można zrozumieć ze słowa aradhana, które oznacza, że cieszy się Ona najbardziej wzniosłymi sprawami miłosnymi z Krsną...”
Oraz konczac sekcje znaczeń 3 rozdzialu 10 kanto SP pisze:
„….Kiedy z powodu dokonań Krsny zdarzyło się coś wspaniałego, mieszkańcy Vrndavany – pasterze, pastuszkowie, Nanda Maharaja, Yaśoda i inni – byli zdumieni, lecz nigdy nie uważali swego syna za Najwyższą Osobę Boga. Czasami przypuszczali, że to jakiś wielki półbóg pojawił się jako Krsna. Na takim egzaltowanym poziomie służby oddania, bhakta zapomina o pozycji Krsny i intensywnie kocha Najwyższą Osobę Boga, bez zrozumienia Jego pozycji: To nazywane jest kevala-bhakti i różni się od etapów jnany i jnanamayi bhakti.”
Czy etapy gjana bhakti odpowiadaja etapowi -sadhana bhakti, a gjanamaji bhakti - bhawa bhakti?
Przypomne ze te trzy etapy, których celem jest pamietanie o Krysznie
- Sadhana bhakti (wajdhi i raga bhakti) (od sradha do bhawa w/g MK)
- Bhawa bhakti
- Prema bhakti
Stanowią wschodnie fale Bhakti-rasamryta sindhu.
Trzeba pamiętać ze przejścia pomiędzy poszczególnymi falami są bardzo płynne (dlatego sa falami oceanu:) i np. ktoś inspirowany instrukcjami guru, sadhu i śastra wykonujący praktyczna służbę oddania (czyli praktykujący wajdhi sadhana bhakti), może w jednej chwili poczuć naturalną i nie przymuszoną takimi instrukcjami atrakcję do wykonywania praktycznej (czyli angażującej zmysły i umysł) służby oddania, a taka spontaniczna atrakcja jest już cecha raganuga sadhana bhakti. Rupa Goswami wyjasnia, ze nawet neofita może poczuć naturalną (zgodną z naszą rzeczywistą pozycją) atrakcje do pięciu potężnych form służby oddania. Jednak by słuzba oddania byla trwale usytulowana w transcendencji musi byc nie przerwana...tak wynika z definicji Pana Kryszny, który odpowiada na pytanie Ardzuny
Arjuna zapytał: Mój drogi Panie, po jakich oznakach można poznać osobę, która jest transcendentalna w stosunku do tych gun? Jakie jest jej zachowanie i w jaki sposób pokonuje ona te trzy siły natury?
14.22-25 Najwyższa Osoba Boga rzekł: O synu Pandu, kto nie żywi nienawiści do oświecenia, przywiązania i ułudy, kiedy są obecne, ani nie tęskni za nimi, kiedy znikną; kto pozostając neutralnym, transcendentalnym i niewzruszonym wobec wszelkich tych reakcji materialnych cech, wiedząc, że jedynie guny są aktywne; kto jest utwierdzony w jaźni i tak samo traktuje szczęście i niedole; jednakowym okiem patrzy na grudkę ziemi, kamień i kawałek złota; kto jest jednakowy wobec rzeczy pożądanych, jak i niepożądanych; kto jest zrównoważony i jednakowo odnosi się do pochwał, jak i do oskarżeń; kto pozostaje niezmienny wobec honoru i dyshonoru; kto traktuje wrogów na równi z przyjaciółmi; kto porzucił wszelkie przedsięwzięcia materialne – taki człowiek pokonał guny natury materialnej.
14.22-25 Znaczenie: Arjuna postawił trzy różne pytania i Pan odpowiada na nie po kolei. W wersetach tych Krsna najpierw podkreśla, że osoba usytuowana transcendentalnie nigdy nie żywi do nikogo nienawiści i nie ubiega się o nic. Kiedy żywa istota przebywa w tym materialnym świecie, wcielona w jakimś materialnym ciele, znajduje się pod kontrolą jednej z trzech gun natury i wyzwala się spod tego wpływu, kiedy opuszcza to ciało. Ale dopóki przebywa w tym ciele materialnym, powinna zachowywać obojętność. Powinna zaangażować się w służbę oddania dla Pana, tak aby mogła natychmiast zapomnieć o swoim utożsamianiu się z ciałem materialnym. Kiedy ktoś jest świadomy tylko swego ciała materialnego, działa jedynie dla zadowalania zmysłów. Kiedy jednak skieruje swoją świadomość ku Krsnie, wtedy natychmiast zarzuca zadowalanie zmysłów. Nie potrzebuje on już tego ciała materialnego i nie musi działać pod jego dyktando. Siły gun materialnych w ciele będą działały, ale jaźń, dusza, będzie wolna od takiego działania. W jaki sposób staje się ona wolna? Nie pragnie czerpać radości z tego ciała ani nie pragnie wydostać się z niego. Więc usytuowany transcendentalnie wielbiciel automatycznie staje się wolnym. Nie musi wcale starać się o wyzwolenie spod wpływu natury materialnej.
Następne pytanie dotyczyło postępowania osoby usytuowanej transcendentalnie. Osoba materialistyczna nie jest obojętna wobec tzw. honoru czy dyshonoru okazywanego jej ciału. Taki fałszywy honor czy dyshonor nie wzrusza jednak osoby usytuowanej transcendentalnie. Wykonuje ona swoje obowiązki w świadomości Krsny i nie dba o to, czy ludzie darzą ją szacunkiem czy też nie. Przyjmuje rzeczy, które korzystne są do wypełniania obowiązków w świadomości Krsny, a poza tym nie potrzebuje niczego materialnego – ani kamienia, ani złota. Traktuje jako drogiego przyjaciela każdego, kto pomaga jej w świadomości Krsny. Nie żywi nienawiści do swoich tzw. wrogów. Ma jednakowy stosunek do wszystkiego i widzi wszystko na jednym poziomie, gdyż wie doskonale, że nie ma nic wspólnego z tym światem materialnym. Nie wzruszają jej spory społeczne i polityczne, gdyż zna sytuację okresowych zakłóceń i wstrząsów. Nie ubiega się o nic dla siebie. Może podjąć się wszelkiego trudu dla zadowolenia Krsny, ale dla samej siebie nie próbuje niczego zdobywać. Przez takie zachowanie zdobywa ona pozycję transcendentalną.
14.26 Kto całkowicie angażuje się w służbę oddania, kto nie upada w żadnych okolicznościach, ten od razu przekracza guny natury i wznosi się na płaszczyznę Brahmana.
14.26 Znaczenie: Werset ten jest odpowiedzią na trzecie pytanie Arjuny: Jakie są sposoby osiągnięcia pozycji transcendentalnej? Jak to już wytłumaczono wcześniej, ten materialny świat działa pod wpływem sił natury materialnej. Nie należy jednak niepokoić się działaniem tych sił. Zamiast absorbować swoją świadomość takimi sprawami, lepiej zaangażować ją w działanie w świadomości Krsny. Działanie takie nazywane jest bhakti-yogą i polega na poświęcaniu wszystkich swoich czynów Krsnie. Obejmuje to nie tylko Krsnę, ale również Jego różne ekspansje, takie jak Rama i Narayana. Ekspansje te są niezliczone. Każdy kto pełni służbę dla którejś z form Krsny czy dla jakiejś Jego ekspansji, jest usytuowany transcendentalnie. Należy również zauważyć, że wszystkie formy Krsny są całkowicie transcendentalne, wieczne, pełne szczęścia i wiedzy. Takie osoby Boga są wszechmocne, wszystkowiedzące oraz posiadają wszelkie cechy transcendentalne. Więc jeśli ktoś z niezachwianą determinacją angażuje się w służbę dla Krsny lub dla którejś z Jego pełnych ekspansji, to z łatwością pokonuje on guny natury materialnej, mimo iż są one bardzo trudne do przezwyciężenia. Zostało to już wytłumaczone w Rozdziale Siódmym. Kto podporządkowuje się Krsnie, ten od razu przezwycięża wpływ sił natury materialnej. Być w świadomości Krsny albo pełnić służbę oddania znaczy – osiągnąć równość z Krsną. Pan mówi, że Jego natura jest wieczna, pełna szczęścia i wiedzy, a żywe istoty są integralnymi cząstkami Najwyższego, tak samo jak grudki złota są cząstkami kopalni złota. Więc duchowa pozycja żywej istoty jest tak dobra jak złoto, pod względem jakości równa Krsnie. Różnica indywidualności istnieje nadal, w przeciwnym wypadku nie mogło by być mowy o bhakti-yodze. Bhakti-yoga oznacza, że jest Pan, wielbiciel Pana i wzajemna wymiana miłości pomiędzy nimi. Zatem zarówno Najwyższa Osoba Boga, jak i żywa istota są osobami i są indywidualnościami, w przeciwnym razie bhakti-yoga nie miałaby żadnego znaczenia. Jeśli ktoś nie znajduje się w tej samej transcendentalnej pozycji co Pan, nie może on służyć Najwyższemu Panu. Aby być osobistym towarzyszem króla, trzeba zdobyć odpowiednie kwalifikacje. Kwalifikacją tą, jeśli chodzi o służbę oddania, jest zostanie Brahmanem, czyli uwolnienie się od wszelkich zanieczyszczeń materialnych. Literatura wedyjska oznajmia: brahmaiva san brahmapy eti. Najwyższego Brahmana można osiągnąć przez zostanie Brahmanem. Oznacza to, że należy zostać jakościowo jednym z Brahmanem. Przez osiągnięcie Brahmana nie traci się swojej jako indywidualnej duszy – wiecznej tożsamości Brahmana.
_________________
Niech Pan Śri Ćajtanja, księżyc Nawadwipy, król tancerzy, pojawi się
w zakątku mego serca.
|
choc jest nadzieja dzieki lasce sadhu mozna zostac poblogoslawionym bhakti bo i w zaden inny sposob nie jest osiagalna 
.Nitay Gauranga!
Tak wiec niema sie co zniechecac, ja coraz czesciej łapie sie na tym ze dziekuje Panu za to ze po kazdych narodzinach zabiera zywej istocie swiadomosc poprzednich ,czynow czy związkow. czy tez tego ze zawsze przysle bym robil kroczek w przod patrząc pod nogi i uwarzając bym na tej sciezce stawial uwaznie swoje malekroczki,a przy okazji widzial kierunkowskazy ze ide w dobrym kierunku.
...raczej ich zachowanie pokazuje ze maja wiele problemow i ucza nas jak sobie mamy z nimi radzic