Pokora
Bracia i siostry słuchajcie jak Pan Gauranga okazał pokore Tatwawadim
CC Madya 9
Tekst 252
vaisnavata' sabara antare garva jani'
isat hasiya kichu kahe gauramani
vaisnavata – Vaisnavizm; sabara – ich wszystkich; antare – w umyśle; garva – duma; jani' – wiedząc; isat – łagodnie; hasiya – uśmiechając się; kichu – coś; kahe – mówi; gaura-mani – Pan Śri Caitanya Mahaprabhu.
Śri Caitanya Mahaprabhu zorientował się, że Tattvavadi byli bardzo dumni ze swego Vaisnavizmu. Dlatego uśmiechnął się i zaczął do nich mówić.
Tekst 253
tan-sabara antare garva jani gauracandra
tan-saba-sange gosthi karila arambha
tan-sabara – ich wszystkich; antare – w umyśle; garva – duma; jani – wiedząc; gaura-candra – Śri Caitanya Mahaprabhu; tan-saba-sange – z nimi; gosthi – dyskusja; karila arambha – zapoczątkował.
Uznając, że są bardzo dumni, Caitanya Mahaprabhu rozpoczął dyskusję.
Tekst 254
tattvavadi acarya --- saba śastrete pravina
tanre praśna kaila prabhu hana yena dina
tattva-vadi acarya – główny nauczający wspólnoty Tattvavadi; saba – wszystkie; śastrete – w pismach objawionych; pravina – doświadczony; tanre – jemu; praśna kaila – zapytał; prabhu – Śri Caitanya Mahaprabhu; hana – stając się; yena – jak gdyby; dina – bardzo pokorny.
Główny acarya społeczności Tattvavada był bardzo wykształcony w pismach objawionych. Z powodu pokory Śri Caitanya Mahaprabhu zapytał go.
Tekst 255
sadhya-sadhana ami na jani bhala-mate
sadhya-sadhana-śrestha janaha amate
sadhya-sadhana – cel życia i jak go osiągnąć; ami – Ja; na – nie; jani – wiem; bhala-mate – bardzo dobrze; sadhya-sadhana – cel życia i jak go osiągnąć; śrestha – najlepszy; janaha – wyjaśnij łaskawie; amate – Mi.
Caitanya Mahaprabhu powiedział: "Nie wiem zbyt dobrze, jaki jest cel życia i jak do niego dojść. Powiedz Mi, proszę, co jest najwyższym celem dla ludzkości i jak go osiągnąć."
Tekst 256
sadhya-sadhana-śrestha janaha amateacarya kahe, --- 'varnaśrama-dharma, krsne samarpana'
ei haya krsna-bhaktera śrestha 'sadhana'
acarya kahe – acarya powiedział; varna-aśrama-dharma – instytucja czterech kast i czterech aśramów; krsne – Krysznie; samarpana – poświęcić; ei haya – to jest; krsna-bhaktera – bhakty Kryszny; śrestha sadhana – najlepszy sposób na osiągnięcie.
Acarya odpowiedział: "Gdy czynności czterech kast i czterech aśramów zostaną poświęcone Krysznie, wówczas są one najlepszym sposobem osiągnięcia najwyższego celu życia.
Tekst 257
panca-vidha mukti' pana vaikunthe gamana
'sadhya-śrestha' haya, --- ei śastra-nirupana
panca-vidha mukti – pięć rodzajów wyzwolenia; pana – otrzymując; vaikunthe – w świecie duchowym; gamana – przeniesienie; sadhya-śrestha haya – jest osiągnięciem najwyższego celu życia; ei – to; śastra-nirupana – orzeczenie wszystkich pism objawionych.
"Gdy obowiązki wynikające z varnaśrama-dharmy poświęcamy Krysznie, wtedy możliwe jest osiągnięcie pięciu rodzajów wyzwolenia. W ten sposób zostajemy przeniesieni do świata duchowego, na Vaikunthę. Jest to najwyższym celem życia i taki jest werdykt wszystkich pism objawionych."
Tekst 258
prabhu kahe, --- śastre kahe śravana-kirtana
krsna-prema-seva-phalera 'parama-sadhana'
prabhu kahe – Pan Śri Caitanya Mahaprabhu powiedział; śastre kahe – śastry mówią; śravana-kirtana – proces intonowania i słuchania; krsna-prema-seva – miłosnej służby dla Pana Kryszny; phalera – rezultatu; parama-sadhana – najlepszy proces do osiągnięcia.
Śri Caitanya Mahaprabhu powiedział: "Zgodnie z orzeczeniem śastr proces słuchania i intonowania jest najlepszym sposobem osiągnięcia miłosnej służby dla Kryszny.
ZNACZENIE: Według Tattvavadi najlepszym procesem jest wykonywanie obowiązków czterech varn i aśramów. W tym materialnym świecie, jeśli nie jest się usytuowanym w jednej z varn (brahmana, ksatriya, vaiśya i śudra), nie można we właściwy sposób tak pokierować sprawami społecznymi, aby osiągnąć ostateczny cel. Trzeba także przestrzegać zasad aśramów (brahmacarya, grhastha, vanaprastha i sannyasa), które uważa się za konieczne do osiągnięcia najwyższego celu. W ten sposób Tattvavadi dowodzą, że najlepszym sposobem osiągnięcia najwyższego celu jest przestrzeganie zasad varny i aśramu. Tak więc Tattvavadi ustalili swoje zasady dla społeczeństwa ludzkiego. Jednak Śri Caitanya Mahaprabhu był odmiennego zdania, kiedy powiedział, że najlepszym procesem jest słuchanie i intonowanie o Panu Visnu. Według Tattvavadi najwyższym celem jest powrót do domu, do Boga, lecz zgodnie z opinią Śri Caitanyi Mahaprabhu najwyższym celem życia jest osiągnięcie miłości do Boga, albo w świecie materialnym, albo w duchowym. W świecie materialnym praktykujemy ją zgodnie z nakazami śastr, a w świecie duchowym już rzeczywiście ją osiągnęliśmy.
Drodzy Bhaktowie
...jeszcze nie tak dawno na tym forum przekonywano jak to varnasrama jest celem procesu bhakti...chciano oskarżać i pisać donosy do Guru na osobe ktora promowala bhakti...Sam moderator włączył sie w dyskusje i zjechał broniacego bhakti jak szarego burka...
Pięknie sie tu rozpisujecie na temat pokory, gdy jednak przychodzi praktyczne zastosowanie pokory, gdy trzeba wykazać sie zrozumieniem cos zawodzi...
Posluchajcie dalej jak Pan Gaura Hari okazuje pokore...
Tekst 259-260
śravanam kirtanam visnoh smaranam pada-sevanam
arcanam vandanam dasyam sakhyam atma-nivedanam
iti pumsarpita visnau bhaktiś cen nava-laksana
kriyeta bhagavaty addha tan manye 'dhitam uttamam
śravanam – słuchanie o świętym imieniu, formie, cechach, otoczeniu i rozrywkach, które muszą odnosić się do Pana Visnu; kirtanam – wibrowanie transcendentalnych dźwięków odnoszących się do świętego imienia, formy, cech i otoczenia, oraz pytanie o nie (to również powinno być tylko w odniesieniu do Visnu); visnoh – Pana Visnu; smaranam – pamiętanie świętego imienia, formy i otoczenia oraz pytanie o nie, również tylko w związku z Visnu; pada-sevanam – wykonywanie służby oddania odpowiednio do czasu, okoliczności i sytuacji, tylko w związku z Visnu; arcanam – wielbienie Bóstwa Pana Kryszny, Pana Ramacandry, Laksmi-Narayana lub innych form Visnu; vandanam – ofiarowywanie modlitw Najwyższemu Osobowemu Bogu; dasyam – myślenie o sobie zawsze jako o wiecznym słudze Najwyższego Osobowego Boga; sakhyam – zawieranie przyjaźni z Najwyższym Osobowym Bogiem; atma-nivedanam – poświęcanie wszystkiego (ciała, umysłu i duszy) służbie dla Pana; iti – w ten sposób; pumsa – przez ludzką istotę; arpita – oddany; visnau – Najwyższemu Osobowemu Bogu, Visnu; bhaktih – służba oddania; cet – jeżeli; nava-laksana – posiadając dziewięć różnych metod, jak wyżej wymienione; kriyeta – należy wykonywać; bhagavati – Najwyższemu Osobowemu Bogu; addha – bezpośrednio (nie pośrednio poprzez karmę, jnanę czy yogę); tat – to; manye – uważam; adhitam – przemyślany; uttamam – pierwszorzędny.
"'Proces ten pociąga za sobą intonowanie, słuchanie i pamiętanie świętego imienia, formy, rozrywek, cech i otoczenia Pana, ofiarowywanie służby odpowiednio do czasu, miejsca i wykonawcy, wielbienie Bóstwa, ofiarowywanie modlitw, ciągłe uważanie się za wiecznego sługę Kryszny, zawieranie z Nim przyjaźni i oddanie Mu wszystkiego. Tych dziewięć elementów służby oddania, ofiarowanych bezpośrednio Krysznie, stanowi najwyższe życiowe osiągnięcie. Takie jest zdanie pism objawionych.'
ZNACZENIE: Śri Caitanya Mahaprabhu przytoczył te wersety ze Śrimad-Bhagavatam (7.5.23-24).
Tekst 261
śravana-kirtana ha-ite krsne haya 'prema'
sei pancama purusartha --- purusarthera sima
śravana-kirtana – słuchanie i intonowanie; ha-ite – od; krsne – dla Pana Kryszny; haya – jest; prema – transcendentalna miłość; sei – to; pancama purusa-artha – piąta platforma doskonałości życia; purusa-arthera sima – kres celów życia.
"Kiedy ktoś, dzięki wykonywaniu tych dziewięciu procesów, dochodzi do platformy miłosnej służby dla Pana Kryszny, osiąga piątą platformę sukcesu i kres życiowych celów.
Tekst 264
ajnayaivam gunan dosan mayadistan api svakan
dharman santyajya yah sarvan mam bhajet sa ca sattamah
ajnaya – znając doskonale; evam – w ten sposób; gunan – cechy; dosan – wady; maya – przeze Mnie; adistan – poinstruowany; api – chociaż; svakan – własne; dharman – obowiązki zawodowe; santyajya – porzucając; yah – każdy, kto; sarvan – wszystkie; mam – dla Mnie; bhajet – może pełnić służbę; sah – on; ca – i; sat-tamah – osoba pierwszej klasy.
"'Obowiązki zawodowe opisane są w religijnych pismach objawionych. Jeśli ktoś je przeanalizuje, może w pełni zrozumieć ich zalety oraz wady, a wtedy całkowicie je porzucić, by pełnić służbę dla Najwyższego Osobowego Boga. Ten, kto tak czyni, uważany jest za człowieka pierwszej klasy.'
...przytaczam fragmenty...zachęcam jednak przeczytać całość tej cudownej eksplikacji...zwłaszcza mlody moderator tej strony powinien wyczuć sie na maksa o co chodzi...i inni jemu sprzyjający tez niech przeczytaja całość...
Tekst 272
sannyasi dekhiya more karaha vancana
na kahila teni sadhya-sadhana-laksana
sannyasi – osoba w wyrzeczonym porządku życia; dekhiya – widząc; more – Mnie; karaha – robisz; vancana – dwulicowość; na kahila – nie opisałeś; teni – dlatego; sadhya – cel; sadhana – proces osiągnięcia; laksana – symptomy.
Śri Caitanya Mahaprabhu dalej mówił do acaryi Tattvavadi: "Widząc, że jestem wędrownym mnichem w wyrzeczonym porządku życia, bawiłeś się ze Mną w obłudny sposób. Tak naprawdę nie opisałeś tego procesu i ostatecznego celu."
Tu Pan Gauranga nie pozostawia suchej nitki na Tattvavadim
Tekst 276
prabhu kahe, --- karmi, jnani, --- dui bhakti-hina
tomara sampradaye dekhi sei dui cihna
prabhu kahe – Pan Śri Caitanya Mahaprabhu powiedział; karmi – pracujący dla przyjemności; jnani – umysłowy spekulant; dui – oni obaj; bhakti-hina – niewielbiciele; tomara – twoja; sampradaye – w społeczności; dekhi – widzę; sei – te; dui – oba; cihna – symptomy.
Śri Caitanya Mahaprabhu powiedział: "Zarówno osoba działająca dla przyjemności, jak i umysłowy spekulant uważani są za niewielbicieli. Oba te elementy widzimy w twej sampradayi.
...możemy myśleć ze dotyczy to tylko tamtej sytuacji..o nie Bracia i Siostry dotyczy tez i nas jeśli dzialamy dla przyljemnosci i z pragnieniem wyzwolenia (bo czym jest pragnienie powrotu do Bogo bez chceci sluzenia?)...bez doświadczenia w bhakti dryfujemy i nie rozpoznajemy pokory która jesteśmy obdarzani przez Pana Gaurange...
Tekst 278
ei-mata tanra ghare garva curna kari'
phalgu-tirthe tabe cali aila gaurahari
ei-mata – w ten sposób; tanra ghare – w tym miejscu; garva – duma; curna – rozbita; kari' – czyniąc; phalgu-tirthe – do świętego miejsca zwanego Phalgu-tirtha; tabe – wtedy; cali – idąc; aila – przybył; gaura-hari – Pan Śri Caitanya Mahaprabhu.
W ten sposób Śri Caitanya Mahaprabhu całkowicie rozbił dumę Tattvavadi. A potem udał się do świętego miejsca znanego jako Phalgu-tirtha.
...piękny przykład pokory, ktory przełamuje stereotyp jak to powinno sie byc pokornym...Sri Gaurangadeva ki Jay!!!
Pokorą jest pełna wiara w święte imię Kryszny.
- najpierw postulowałem o nauczanie 'bez fałszywego ego' potem otrzymałem odpowiedź, że jak prawdę wedyjską, się głosi to nie ma znaczenia poziom nauczającego gdyż (tu słowa Purnapraji Prabhu: "