Pytanko gościa z Vrindy -jakie jest Wasze zdanie na ten temat ? Co byście napisali , odpowiedzieli ?



http://forum.vrinda.net.pl/index.php?to ... 8#msg70608

sa to wypowiedzi wyrwane z kontekstu i na dodatek nie wiadomo skad wziete, nie wiadomo w kim kontekscie byly urzyte poprostu ktos chce udowodnic swoja teorie ze Srila Prabhupada byl taki a nie inny sa miliony cytatow pokazujacych jak bardzo Srila Prabhupada byl tolerancyjny.

tak jak jest ta historia ktora opowiada o tym jak kilku slepców próbowało kłucic sie ze soba ja wyglada słon, jeden chwycił za noge i powiedzial slon jest jak kolumna, drugi za ogon i powiedział slon jest jak wąz itd.Zaden znich nie mial racji bo kazdy z nich znal tylko czesciowa prawde.tyle ode mnie

_________________
"...jesli chcesz zbudowac statek, nie każ ludziom zbierać drewna, ale obudź w nich tesknotę za Oceanem.."

oryginalnie cytowany fragment pochodzi z tego forum http://www.cudownyportal.pl/forum/watek.php?id=2091

_________________
www.kryszna.info - nowości wydawnicze
PJN - Prasadam Jest Najważniejsze

W mojej długoletniej praktyce procesu duchowego codziennie czytałem książki Śrila Prabhupada, a zacząłem od Srimad Bhagavatam. Teraz każdego dnia czytam Czeitanję Czaritamrytę, Śrimad Bhagavatam, wieczorem Bhagavad - gitę, a do snu - Kryszna Źródło wiecznej przyjemności. Ostatną z wymienionych pozycji przeczytałem 50 razy.

_________________
Aniruddha das
Sopot

Tak bez wątpienia jeśli ktoś czyta codziennie ksiązki Śrila Prabhupada nie bedzie mial wątpliwości co do misji Pana Śri Gaurangi Mahaprabhu. Pan Gauranga i Nitjananda są najbardziej miłosierni, nawet bardziej niz sam Pan Kryszna - rozdają za darmo największy skarb. PREMA-BHAKTI. Uświadomienie sobie tego powoduje, ze nasze serce zaczyna sie topić, zwłaszcza dziś w dzień Gaura Purnimy. Pan Gauranga pojawil sie 521 lat temu w Gauda deśy w Bengalu Zachodnim i dzis to święto jest celebrowane w Śri Dham Mayapur Ćandrodaya Mandir ( Ćandra - księżyc Boskiego Miłosierdzia Pana Gaurangi- daja - rozprzestrzenia sie na cały świat). Ksiązki Śrila Prabhupada są pełne miłosierdzia Pana Ćajtanji i ktoś kto ich nie czyta (nie służy im) będzie miał problem ze zrozumieniem na czym polega to miłosierdzie. Są one pełne próśb i nawoływań do duszy – „proszę zrozum, iż jesteś wiecznym sługą Boga. Jeśli to zaakceptujesz i zaczniesz pełnić bhakti, twe serce natychmiast dozna najwyższego rodzaju szczęścia”. Szczególnie w tym wieku - miłość do Boga – największa doskonałość - jest tak łatwo osiągalna, dlaczego nie spróbować. Można zrobić eksperyment.

_________________
Niech Pan Śri Ćajtanja, księżyc Nawadwipy, król tancerzy, pojawi się
w zakątku mego serca.

Przytoczymy bengalską historię, w której pewny siebie stolarz wybrał się po drewno do lasu. Kiedy wchodził do lasu, straszy doświadczony człowiek przestrzegł go:
- Uważaj, w lesie mieszka bardzo drapieżny tygrys i może cię pożreć!
Stolarz dumnie odpowiedział:
- Nie boję się tygrysa. Znam sztukę wykonywania broni z drewna. Mogę zrobić ostrą włócznię, łuk i strzały.
Uśmiechając się, pewnie wkroczył do lasu zamieszkałego przez tygrysa. Szedł przed siebie, gdy nagle przed nim pojawił się tygrys i natychmiast go zjadł .

Innego razu do tego samego lasu wszedł wielbiciel, bhakta Pana Kryszny, który też otrzymał radę, by być uważnym. Wielbiciel w radosnym nastroju szedł przez las z rękoma podniesionymi do góry. Intonował głośno: Hare Kryszna Hare Kryszna Kryszna Kryszna Hare Hare Hare Rama Hare Rama Rama Rama Hare Hare. Wkrótce przed nim pojawił się tygrys, który zobaczywszy wielbiciela całkowicie porzucił swój groźny nastrój i również zaczął intonować Hare Kryszna Hare Kryszna Kryszna Kryszna Hare Hare Hare Rama Hare Rama Rama Rama Hare Hare.

Z tej historii wynika morał, że nie można myśleć, iż sam, bez łaski Wajsznawów i Kryszny nabędę umiejętności jak być spokojnym, wyrzeczonym, uczciwym, tolerancyjnym itp. Kiedy w naszym życiu zaistnieją odpowiednie okoliczności, możemy być zaskoczeni, tak jak ten stolarz, który może i miał wiedzę na temat, jak zrobić odpowiednią broń na tygrysa, ale nie zdążył jej wykonać!
Ciągła medytacja o służbie oddania dla Kryszny natychmiast przywodzi wszystkie pomyślne cechy. Wielbiciel intonujący z radością Hare Kryszna Hare Kryszna Kryszna Kryszna Hare Hare Hare Rama Hare Rama Rama Rama Hare Hare nigdy nie zostanie zaskoczony przez zewnętrzne okoliczności i zawsze będzie miał czas ukazać swe ozdoby oddania - sadhu bhuszana, najpiękniejsze klejnoty, jakie może nosić żywa istota.

_________________
Niech Pan Śri Ćajtanja, księżyc Nawadwipy, król tancerzy, pojawi się
w zakątku mego serca.

Przytoczymy jeszcze jedną bengalską historię, w której przywiązany do swojej studni człowiek przekonywał wszystkich, ze nie powinni jej oczyszczać.
Żył w Bengalu człowiek, który był dobrym mężem i ojcem gromadki dzieci. Któregoś dnia jedno po drugim, jego dzieci zaczęły chorować. Przyszedł lekarz i dał diagnozę. Dzieci chorują bo piją wodę z rodzinnej studni. Jednak gospodarz nie chciał tego słuchać, głośno protestował:
- Jak to możliwe, z tej studni pili mój pradziad, mój dziadek, ojciec i nikt nigdy nie chorował.
Po kilku dniach również i zona zachorowała. Przyszedł lekarz i jeszcze raz potwierdził swoją diagnozę:
- Ta studnia jest zatruta, trzeba ja oczyścić.
Gospodarz stanowczo protestował:
- To moja studnia z dziada pradziada. To moja tradycja i nikt nie ma prawa w nią ingerować. Nie zgadzam się.
W końcu sam zachorował. Przyszedł lekarz i potwierdził zatrucie. Jednak ten gospodarz był uparty i nie chciał by ktoś ingerował w jego tradycje, w jego starą studnie.
Kazał całej swej rodzinie wyjść na dziedziniec i bronić studni przed osobami, które będą chciały się do niej dostać.
Przyszli mieszkańcy całej wioski i prosili go by ustąpił i się tak nie upierał.
Ale on już prawie w agonii krzyczał.
- Moja studnia, moja stara studnia, moja tradycja z dziada pradziada.

Morał z tej historii jest taki, ze należy czerpać instrukcję duchowe z czystych miejsc. Istnieje wiele tradycji religijnych, ale należy rozważyć, które z nich prezentują czysty przekaz. Śrila Prabhupad nawet jeśli wyrażał się stanowczo o innych tradycjach, to w kontekście najwyższego dobra. Jeśli ktoś pije wodę z nieczystej studni na pewno zachoruje, i może się zdarzyć, że jego przywiązanie do danej tradycji całkowicie go zaślepi i nie będzie widział tego, że ktoś przychodzi i chce mu pomóc.

_________________
Niech Pan Śri Ćajtanja, księżyc Nawadwipy, król tancerzy, pojawi się
w zakątku mego serca.

W tym świecie żywe istoty przejawiają różne symptomy choroby materialnej świadomości. Wyleczenie się z tej choroby jest nadrzędnym celem ludzkiego życia. Święte osoby i mędrcy z wielkiego współczucia robią co mogą, by obudzić śpiące dusze w iluzji powtarzających się narodzin i śmierci. Przynoszą lekarstwo Hari-nama maha mantrę: Hare Kryszna Hare Kryszna Kryszna Kryszna Hare Hare Hare Rama Hare Rama Rama Rama Hare Hare, a tak wielu nie chce przyjąć tego uzdrawiającego nektaru. Jak określić takie zachowanie? Pan Kryszna w Bg 7.15 stwierdza, że ci, którzy są największymi głupcami, najniższymi spośród rodzaju ludzkiego, ci, których wiedza została skradziona przez iluzję i ateiści nigdy Mu się nie podporządkowują. Bhagavad – gita wymienia też cztery rodzaje pobożnych ludzi: strapionych, pragnących bogactw, ciekawych i poszukujących wiedzy o absolucie, do których pisma święte przemawiają.
"Istota ludzka, która to złożone z trzech elementów ciało utożsamia z jaźnią, która, uboczne produkty ciała uważa za swych krewnych, kraj rodzinny za godny czci, i która udaje się do miejsc pielgrzymek jedynie po to, aby wykapać się tam, a nie aby spotkać osoby posiadające transcendentalną wiedzę, powinna być uważana za podobna krowie lub osłowi." (Bhag. 10.84.13)
Czasami ojciec karci swoje dzieci ostrym słowami, jednak czyni to z powodu wielkiego uczucia. Kot w swoim pyszczku może trzymać mysz, a czasami niewinne małe kociątko. Kociątko w takiej sytuacji jest bardzo szczęśliwe, a mysz………… ?
Każdy, kto – dzięki pobożnym czynom – rozwinął pragnienie słuchania takich pism jak Śrimad Bhagavatam, czy Bhagavad- gita, jest bardzo szczęśliwy w wypełnianiu misji swojego życia i z pewnością zrealizuje obecność Najwyższego Pana w swoim sercu.
Hare Kryszna !

Kontynuuję zaczętą myśl dotyczącą czytania książek Srila Prabhupada, z których cytaty są przedmiotem tej dyskusji.
Wiele razy (szczególnie na początku) też nie zgadzałem się z różnymi stwierdzeniami podczas studiowania tej transcendentalnej literatury. Czułem jak mnie złość ogarnia, aż kłęby dymu buchały z mojej głowy niczym z parowozu. Wtedy zacząłem myśleć, zastanawiać się oraz głęboko rozważać ten problem. Kontynuować studia, czy porzucić, może nie tego szukam, przecież interesuje mnie prawda, ale ta prawdziwa – taka jaką ona jest w rzeczywistości. Czym zatem jest owa nasza rzeczywistość ?
Myślałem , ale nie przestawałem czytać. Uczyniłem ślub, że będę czytał codziennie, który kontynuuję po dziś dzień. W miarę czytania rozwiewały się wszystkie moje wątpliwości. Pomyślałem wtedy: jakaż to cudowna przemiana we mnie nastąpiła. Przestałem uważać, że ta wieczna wiedza jest zła, a ja mam właściwą perspektywę (właściwy wgląd) lecz jest dokładnie odwrotnie. Książki Śrila Prabhupada są jedynym lekarstwem dla cierpiących uwarunkowanych dusz i zapragnąłem powiedzieć to wszystkim, ale z powodu wpływu iluzorycznej energii maji nie jest to takie łatwe. Przytoczone cytaty z książek Śrila Prabhupada są słodkie jak miód, jednak większość smakuje go liżąc słoik zamiast zanurzyć się bezpośrednio w tym nektarze i napawać się jego smakiem do woli.
Bg 05.16 Kiedy jednak ktoś zostaje oświecony wiedzą, która niszczy niewiedzę, wtedy ona – wiedza – objawia mu wszystko, tak jak słońce oświetla wszystko podczas dnia.
Hare Kryszna!

Dzisiaj sie rozpisalem widze; ) Ale skomntuje i to...
Wydaje mi sie ze to jest tak ze bhaktowie sa niezwykle dobrze nastwini do wsztskich zywych istot. Juz na poziomie Madjama adikari bhakta otacza milosierdziem inne zywe istoty z innych sciezek itp (o ile nie sa kims w rodzju demona - bo wtedy raczej unika ale tez nie zywiac jakby przwiazania czy nienawiesci). Natomiast Uttama Adikari wsztskich uwaza za bhaktow.

Werset trinad api suniczena tarot api sahisznuna wskazuje ze bhakta ofiarwuje wsztskim innym poklnym, dazy ich szacnkiem. JEst jak wpsolmnilismy milosierny, zyczy im jak najlepiej, chce pomoc itp. Dazeniem bhakti Jogi jest milosc i wyzwolnie z sidel materii.

Na pewnym jednak poziomie ta sama osoba ktora sluzy innym, ta sama ktora dazy ich milsrdziem, czy ta sama osoba ktora kocha Boga i innych, widzac jak ktos np szkodzi komus moze zamanifestwac gniew przeciwko temu. Tak jak widzac ze ktos okrada babcie z jej renty, mozna byc ponad to wiedzac ze zlodziej tez ma swoja karme itp ale w innym przpadku mozna jednak sprbowac zlapac zlodzieja.

Prabhupada przjechal na zachod ze szczegolna misja (nie zawsze my pownnismy pisac tak samo, chyba ze mamy tez taka misje) mianowicie by ratowac zywe istoty z pupapel tez impersnalizmu itp. Tak wiec jednoczesnie moze dazyc szanckiem np naukowcow, myslicieli ale jednoczsnie gdy zobaczy ze nauka zastepuje religje skrytkowac to jako zlo.

Moze nie do wyobrazenia ale jedna osoba moze byc w tym samym czasie pokorna i milosrna i jednczsnie ostro wypowiedziec sie na jakis temat.

To nie jest nawet pytanie, czy wątpliwość, ale jedynie negatywna opinia na bazie powierzchownych i wyrwanych z szerszego kontekstu nauk Śrila Prabhupada, cytatów. Prabhupada, setki, czy tysiące razy wspomina ważne powody stojące poza potrzebą działania podsumowanego w powyższych cytatach, ale są one strategicznie pominięte, aby przedstawić go jako małostkowego, nietolerancyjnego sekciarza. To jest celem, a nie zrozumienie go, i transcendentalnej wiedzy, którą w tak mistrzowski sposób prezentuje. Jest to gra na emocjach, gdzie inteligencja jest im podporządkowana, w celu osobistej krytyki Prabhupada.

Ja też mogę powiedzieć dokładnie to samo na temat "pytającego" stwierdzając, że "smuci mnie jego brak tolerancji w stosunku do Prabhupada i jego nauk, jak też powierzchowność jego studiów". Czy doszliśmy do lepszego zrozumienia czegokolwiek? Nie, bo prawdziwe zrozumienie nas w ogóle nie interesuje. Interesuje nas jedynie emocjonalna krytyka, co jest bezużyteczne w procesie duchowego zrozumienia rzeczywistości i progresu świadomości. Jest to motywowane jedynie potrzebą wyrażenia własnych negatywnych uczuć, a nie objawem inteligentnej dociekliwości.

Czy jeśli byłaby to prawdziwie szczera wątpliwość, a nie jedynie tania emocjonalna krytyka ad hominem, to czy można by rozwiać tą wątpliwość, szczegółowo wyjaśniając tą kwestię? Jak najbardziej, ale w tej konkretnej sytuacji jest to strata czasu, chyba, że obecni są inni słuchacze, którzy są inteligentnie dociekliwie i krytyczni, a nie emocjonalnie krytyczni, co jest symptomem wyrobionej opinii, i posiadania już odpowiedzi na tzw. własne pytanie, co skutecznie blokuje drogę postępu i wzajemnego porozumienia. Takie osoby albo się ignoruje, lub jeśli jest to wyzwanie publiczne, to obnaża się ich nieszlachetne intencje w przebraniu obiektywizmu i tolerancji, stosując tanie sztuczki erystyczne dla zyskania poklasku.

Oczywiście, zawsze jest miejsce na zmianę nastawienia, przy zmianie nastawienia tzw. "pytającego". Jesteśmy po to, aby służyć.

PS. Dzięki Pavano za przypominanie starych wątków i za Twoją inspirującą pisarską aktywność. Zawsze mnie to cieszy, podobnie jak ostatnie pojawienie się Balaji na tym forum.

_________________
Prasadam blog mojej żony Vairagya-laksmi dd: http://www.purevege.com/
Foto galeria mojej żony: http://www.flickr.com/photos/48823311@N03/
Mój blog: http://purnaprajna.blogspot.com/
Moja muzyka: http://www.acidplanet.com/artist.asp?so ... 069&T=6461