jedna z lepszych książek jakie czytałem...RAMAJANA-RK Narayana czyta się jednym tchem i mozna rozwinąć sentyment do Sitadevi i Ramaczndry... piękna opowieść

http://allegro.pl/listing.php/search?sg ... g=ramajana

Cyztalem kiedys ta Ramajane - jest bardzo fajna. Nie wiedzialem ze jest taka tania/ Tylko 19zl. Dzieki baladzi.

PS> A tak przy okazji. Niejaki Jakub V - krol SZkocki, byl znany z tego ze przebieral sie za zebraka i innych obywateli i by sparwdzic jak wyglada sytacja w jego krolestwie wedrwal tak po ulicach Edynburga. Bylo to raptem 500 lat temu, ale tak mi sie skojarzylo ze Pan Rama robil podobnie. Jest pewna roznica. Jakub V tez byl bardzo poboznym krolem ale ze swych przebieranek spiswal dosdcznia i pisal ksiazki z dowcipami - natomaist Pan Rama, raczej na powaznie traktowal sweoje poslannictwo.

Tez tak przy okazji,niejaki Kazimierz Wiel.kiról Polski, czasem przebierał się w chłopski strój i wędrował po wsiach, by poznać życie swoich najuboższych poddanych.

...co do Pana Ramy...kiedy wracał do pałacu ludność wychodziła, aby Go zobaczyć. Rama mial zawsze jakieś słówko do każdego ;"Co słychać ciebie?''Jak ta m twe dzieci?''Czy nie potrzebujesz czegoś''

To co dla mnie jest piękne w Ramayanie-pomimo wielu trudnych i dramatycznych przeżyć bohaterów- to świat oparty na milosci i przyjazni.Milosc Sitadevi do Sri Ramy...Sri Ramy do Sity -cóż tu mozna powiedziec -ideal czystej romantycznej milosci .Głęboka wzajemna miłość ojca [Daszaratha] i syna[Rama]-myśl,ze Rama i Sita przedzierają sie przez bambusowe zarosla byla nie do zniesienia dla króla,zemdal i nie wrocil juz dosiebie [zmarl kiedy Sumantra opowiadal o odejsciu Ramy]... podobnie Rama przezywa załamanie na wieść o śmierci ojca .Rama-Hanuman Związku przyjaźni z Najwyższym Panem Ramacandrą nie można ustanowić w oparciu o cechy materialne, takie jak narodziny w arystokratycznej rodzinie, osobiste piękno, dar wymowy, bystra inteligencja czy wyższość rasy czy nacji. W istocie żadna z tych kwalifikacji nie jest zasadnicza do nawiązania przyjaźni z Panem Śri Ramacandrą. W przeciwnym razie jak byłoby to możliwe, że chociaż my, niecywilizowani mieszkańcy lasu, nie możemy poszczycić się szlachetnymi narodzinami czy fizycznym pięknem, i chociaż nie potrafimy przemawiać jak dżentelmeni, niemniej jednak Pan Ramacandra przyjął nas na Swych przyjaciół.
Milosc Ramaczandry-do mieszkancow Ajodhji i wzajemnie [nawet kwiaty usychały kiedy RAama odszedł na wygnanie].

Dlatego, bez względu na to, czy ktoś jest półbogiem czy demonem, człowiekiem czy stworzeniem innym niż człowiek, takim jak ptak albo zwierzę, każdy powinien wielbić Pana Ramacandrę, Najwyższą Osobę Boga, który pojawił się na tej Ziemi tak jak istota ludzka. Nie ma potrzeby spełniania wielkich pokut czy wyrzeczeń w celu wielbienia Pana, gdyż przyjmuje On nawet niewielką służbę od Swego wielbiciela. To Go satysfakcjonuje, a skoro tylko zadowolony jest Pan, bhakta odnosi sukces. W istocie, Pan Śri Ramacandra przywiódł wszystkich bhaktów z Ayodhyi z powrotem do domu z powrotem do Boga [na Vaikunthę]