|
Drodzy BHaktwie dla Waszej przyjemności zamieszczam fragment tej przecudownej książki.
Teraz spróbuję przybliżyć nieco chwały Narottama dasa Thakura. Opisałem już zainstalowanie przez niego Bóstw Pana Gaurangi i Śri Vallabhi-kanta. W świątyni Narottama dasa Thakura w Kheturi przebywa sześć Bóstw. Poproszono mnie o opisanie Ich instalacji, gdyż byłem obecny podczas tej ceremonii.
Gdy Jahnava Mata wróciła ze swej drugiej wizyty we Vrindavanie, wstąpiła do Kheturi. Towarzyszyłem jej w tej wyprawie. Usłyszawszy o jej przybyciu, Narottama dasa Thakura wyszedł jej na spotkanie i wraz z Ramacandrą Kavirajem ofiarowali dandavaty. Zaprowadzono ją do domu Narottama, gdzie mogła pokłonić się Bóstwom. Widząc Pana Gaurangę i Vallabhi-kanta wpadła w ekstazę i łzy miłości popłynęły z jej oczu. Gdy uspokoiła się, poszła wziąć kąpiel, by następnie spełnić swą codzienną służbę dla Najwyższego Pana. Gdy skończyła, zasiadła z innymi wielbicielami do prasadam.
Tego popołudnia Ramacandra Kaviraja i Narottama dasa Thakura poszli na spotkanie z Jahnavą-devi, by usłyszeć wieści z Vrindavany. Narottama płakał, gdy opowiadała o jego mistrzu duchowym. Jahnava-devi przekazała błogosławieństwa Gopala Bhatty Goswamiego dla Ramacandra Kaviraja i on także zapłakał wspominając lotosowe stopy swego guru.
Szczęśliwa Jahnava Mata została w Kheturi kilka dni, po czym udała się do Yajigrama. Był tam Śrinivasa Acarya, który powitał ją z wielkim entuzjazmem. Pokłonił jej się, a następnie przyprowadził ją do swego domu. Po wykąpaniu się i posiłku przekazała mu wiadomości z Vrindavany wraz z błogosławieństwami Gopala Bhatty Goswamiego.
Po kilku dniach pobytu w Yajigrama Jahnava Mata udała się do Khadadaha, gdzie powitano ją z wielką radością. W międzyczasie, w Kheturi, Narottama dasa Thakura zaczął doświadczać niezwykłych uczuć. Pewnego dnia po wieczornym arati, gdy stał przed Bóstwami wpatrując się w Nie przez długi czas, nagle zrozumiał, że brakuje Im towarzyszek. Pomyślał: ‘Kiedyż nadejdzie ten pomyślny dzień, w którym będę mógł ujrzeć Panów wraz z Ich towarzyszkami u boku? Byłbym niezwykle szczęśliwy mogąc widzieć Ich takimi w mej świątyni.’
W końcu Narottama postanowił zainstalować więcej Bóstw wraz z Ich towarzyszkami. ‘Niechaj me oczy nasycą się widokiem rodziny Krsny i niech dzięki temu oczyści się mój umysł. Kiedyż nadejdzie dzień, gdy będę całkowicie pochłonięty sprawami rodziny Krsny?’
Rozmyślając o nowych Bóstwach Narottama poczuł wielkie szczęście. Tej nocy, we śnie, pojawili się przed nim Pan Gauranga i Vallabhi-kanta. ‘O Narottamo, twe pragnienia spełnią się. Chciałeś zainstalować więcej Bóstw i w ten sposób mieć większą rodzinę Krsny, więc tak się stanie. Mym obowiązkiem jest spełniać pragnienia Mych wielbicieli. Jesteś Mym wielkim wielbicielem, więc bez wątpienia twe pragnienia spełnią się.’
‘Spójrz tylko! Zamanifestowałem Siebie w postaci sześciu Bóstw, wraz z Mą towarzyszką. Zainstalujesz te sześć par Bóstw w swej świątyni. Ich imiona to Gauranga, Vallabhi-kanta, Śri Krsna, Braja-mohana, Radha-ramana i Radha-kanta.’
‘Narottamo, cieszyłem się przebywając w twym domu jako Gauranga i Vallabhi-kanta. Teraz te dwa Bóstwa znikną; pokój świątynny będzie pusty. Gdy zainstalujesz sześć par Bóstw, te dwa oryginalne Bóstwa złączą się z nowymi Gaurangą i Vallabhi-kantą. Na zawsze zamieszkam w tych sześciu Bóstwach. Każdy, kto je ujrzy bez wątpienia osiągnie wyzwolenie.’
Wtedy Pan zniknął, a Narottama dasa Thakura, wielce zadziwiony, zbudził się. Po ujrzeniu Pana twarzą w twarz był ogarnięty ekstatyczną miłością. Jakąś godzinę później w świątyni rozpoczęło się mangala-arati i Narottama dasa Thakura w towarzystwie Ramacandra Kaviraja czekał na moment, w którym pujari otworzy drzwi pokoju Bóstw. Gdy to w końcu nastąpiło, wszyscy byli zdumieni oglądając jego puste wnętrze.
Ramacandra Kaviraja zaczął lamentować, reszta wielbicieli także. Wszyscy myśleli, że Bóstwa odeszły od nich już na zawsze. Narottama dasa Thakura próbował uspokoić ich, jednocześnie opowiadając Ramacandrze swój sen. Następnie nakazał mu poczynić przygotowania do wystawnego abhiseka dla sześciu par Bóstw i sprowadzić z Visnupura Śrinivasa Acaryę, by nadzorował całe przedsięwzięcie. W międzyczasie Narottama polecił pujariemu, by do czasu instalacji nowych Bóstw czcił Gaurange i Vallabhi-kantę w postaci śalagrama-śila.
Nieco później tego samego dnia Narottama otrzymał list, w którym informowano go o podróży Śrinivasa Acaryi do Vrindavany. Narottama ucieszył się z tej wiadomości i wysłał do Vrindavany Ramacandrę Kaviraja, by znalazł tam Śrinivasa.
Ramacandra wyruszył do Vrindavany, Narottama zaś, tego samego dnia, udał się do Nilacali. Gdy dotarł do Jagannatha Puri poszedł zobaczyć Pana Jagannatha, po czym odwiedził miejsca związane z rozrywkami Pana Caitanyi. Następnie udał się do Gopivallabhapura, by spotkać się ze Śyamanandą Prabhu.
Wkrótce powrócił do Bengalu. Zanim dotarł do Kheturi, by wziąć udział w instalacji Bóstw, zatrzymał się po drodze w Khadadaha, Śantipura, Ambika-kalna, Navadvipa, Katwa i Ekacakra.
Którejś nocy we śnie ujrzał znów sześć Bóstw wraz z Ich towarzyszkami. Nie potrafię opowiedzieć, jak szczęśliwy był Narottama z tego powodu. Gdy zbudził się, płakał w ekstazie przez resztę nocy.
Następnego ranka Narottama dasa Thakura zdecydował, by niezwłocznie przystąpić do wykonania Bóstw. Zdobył wielki blok marmuru i zatrudnił rzeźbiarzy. Wkrótce Bóstwa były gotowe. Pięć par Bóstw Krsny było bardzo piękne, lecz Narottama nie był zadowolony z wykonania Bóstwa Pana Gaurangi. Rzeźbiarze próbowali dokonać poprawek, lecz bezskutecznie. Narottama zaczął martwić się, czy przypadkiem nie popełnił jakiegoś błędu. Zaczął głośno modlić się do Pana Gaurangi..
Pewnej nocy Pan Caitanya znów pojawił mu się we śnie: ‘Drogi Narottamo, słuchaj uważnie. Niezależnie od tego, jak bardzo będziesz się starał, nie będziesz w stanie odpowiednio wyrzeźbić Mego Bóstwa. Nie Pojawie się jako Bóstwo, gdyż istnieje już inne. Wykonano Moje Bóstwo zanim przyjąłem sannyasę. Nikt nie wie, gdzie Ono jest, gdyż osobiście umieściłem Je w Gangesie.’
‘Ponieważ jesteś mi bardzo drogi, wyjawię ci miejsce ukrycia tego Bóstwa. Szukaj w spichlerzu wielbiciela o imieniu Vipra dasa. Znajdź te Bóstwo i czcij Je w swej świątyni.’
Pan Caitanya zniknął ze snu Narottama. Następnym rankiem, po wypełnieniu wszystkich porannych obowiązków, Narottama dasa Thakura zaczął wypytywać o miejsce pobytu Vipra dasa. Dowiedział się, iż jest on bogatym handlarzem zbożem mieszkającym nieopodal. Handlował miedzy innymi ryżem i gorczycą.
Narottama dasa Thakura bezzwłocznie udał się do jego domu i pokłonił się gospodarzowi. ‘Co mogę dla ciebie zrobić?’- zapytał Vipra dasa.
‘Chciałbym obejrzeć twój spichlerz’- odparł Narottama.
‘To niemożliwe. W środku pełno jest jadowitych węży i nikt nie odważy się nawet tam zbliżyć. Nawet ja, choć mam tam zmagazynowane sporo ryżu.’
‘Nie martw się. Gdy tam pójdę, węże odejdą.’
Vipra dasa zgodził się i Narottama wszedł do magazynu. Ku zdumieniu wszystkich węże zniknęły! Wewnątrz spichlerza Narottama znalazł Bóstwo Pana Gaurangi i gdy je stamtąd wynosił, wszyscy zgromadzeni tam ludzie odetchnęli. Od tej chwili w magazynach Vipry dasa nie było już żadnych węży.
Po tym zdarzeniu Vipra dasa wraz z rodziną przyjęli schronienie u lotosowych stóp Narottama dasa Thakura, który następnie przetransportował Bóstwo do Kheturi. Było ono tak piękne, iż natychmiast skradło serca wszystkich wielbicieli. Wszyscy, którzy na własne oczy widzieli Pana Caitanyę zgodnie zaświadczali, że wygląda dokładnie tak samo, jak On.
Narottama dasa Thakura niepokoił się, gdyż nie miał żadnych wiadomości od Śrinivasa Acaryi. Wkrótce dostarczono mu list- Śrinivasa Acarya i Ramacandra Kaviraja udali się do Visnupura, następnie do Khadadaha i Ambika-kalna nieopodal Śantipura. Stamtąd Śrinivasa i Ramacandra poszli do Yajigrama znajdującego się niedaleko Navadvipy, po czym wyruszyli do Katwy, by zobaczyć Bóstwo Śri Caitanyi Mahaprabhu. Spędzili tam kilka dni, po czym udali się do Teliya Bhudri.
Gdy Narottama dowiedział się o ich przybyciu do Teliya Bhudri, osobiście udał się tam, by ich powitać. Pokłonił się Śrinivasie, który objął go serdecznie. Następnie Narottama i Ramacandra pokłonili się sobie nawzajem. W tym momencie przyszedł tam Govinda Kaviraja. Zasiedli razem, by omówić wieści z Vrindavany.
Narottama opowiedział Śrinivasa Acaryi o instalacji Bóstw i otrzymanej łasce Pana Caitanyi. Wszyscy w ekstazie słuchali tej opowieści i wychwalali Narottama dasa Thakura.
Śrinivasa Acarya powiedział: ‘Narottamo, winieneś pójść z wielbicielami do Kheturi i przygotować wielką ceremonię abhiseka. Wkrótce i ja tam przyjdę.’
Narottama dasa Thakura powrócił do Kheturi i rozdzielił obowiązki między wielbicieli. Wysłał zaproszenia do wszystkich wielbicieli Pana Gaurangi, niezależnie od ich miejsca zamieszkania. Po długim namyśle postanowił zainstalować Bóstwa w czasie pełni księżyca w miesiącu Phalguna.
Gdy zbliżał się czas festiwalu, wielbiciele zaczęli wykonywać kirtany zarówno w dzień, jak i w nocy- tak intensywnie, że nie uszło to nawet uwadze ateistów. Wśród wielbicieli uczestniczących w festiwalu byli Śrinivasa Acarya, Ramacandra Kaviraja, Govinda Kaviraja, Vyasacarya, Krsna Vallabha, Divya Simha, Premananda, Karnapura, Vamsidasa, Shyama dasa, Gopala dasa, Gokula, Rasikananda Prabhu, Murari, Syamananda Prabhu, Jahnava Mata, Viracandra Prabhu, Madhavacarya, Ganga, Krsna dasa, Surya dasa, Raghupati, Murari, Caitanya dasa, Śri Jiva Pandita, Nrsimha, Gauranga dasa, Kamalakara, Pippalai, Minaketana, Rama dasa, Sankara, Kannai, Narayana, Sanatana, Naukadi, Manohara, Gopala, Vrindavana, Ramaśena, Damodara, Jnana dasa, Kumuda, Pitambara, Ramacandra, Nrsimha, Haladhara, Nayana Bhaskar, Raghunathacarya, Hrdaya Caitanya, Acyutananda, Kanu Pandita,Visnudasacarya, Janardana, Kamadeva, Vanamali dasa, Purusottama, Śripati, Śrinidhi, Yadunandana, Raghunandana, Locana dasa, Śivananda, Vaninatha, Śri Hari Acarya, Jitamiśra, Kaśinatha, Bhagavata Acarya, Nayanananda, Pushpagopala, Dhruvananda, Prabhu Miśra, Uddhava i Jagannatha.
Stopniowo wielbiciele pojawiali się w Kheturi, przybywając ze swych siedzib. Narottama dasa Thakura witał wszystkich z szacunkiem i zapewniał im wygodne kwatery. Govinda Kaviraja i Santośa byli odpowiedzialni za przygotowywanie wszelkich udogodnień dla gości. Zaraz po przybyciu wielbicielom podawano posiłek, po czym odprowadzano ich na kwaterę, by wypoczęli po podroży.
Pewnej nocy Narottama dasa Thakura miał sen, w którym Pan Caitanya oznajmił mu, iż podczas następnego dnia pojawi się w trakcie sankirtana i zatańczy przed wszystkimi. Rano Narottama dasa Thakura wykąpał się i radośnie poczynił przygotowania do abhiseka. Był w dobrym nastroju, gdyż wiedział, że tego dnia Pan pojawi się i zatańczy w kirtanie.
Śrinivasa Acarya udał się do Jahnava maty, która zezwoliła mu na rozpoczęcie ceremonii abhiseka. Także Narottama dasa Thakura poprosił wielbicieli o ich przyzwolenie. Gdy modlił się, łzy ekstatycznej miłości wypełniły jego oczy : ‘O Gaurango, Vallabhi-kanto, Śri Krsno, Braja-mohana, Radha-ramana i Radha-kanta, bądźcie łaskawi dla tej upadłej duszy.’
W ten oto sposób Narottama dasa Thakura zainstalował sześć par Bóstw po ceremonii abhiseka w czasie pełni księżyca w miesiącu Phalguna. Wielbiciele widząc piękno Bóstw byli pełni transcendentalnych emocji; wszyscy krzyczeli ‘Jaya, jaya’, a półbogowie zrzucali z nieba kwiaty. Atmosfera przesycona była ekstazą i słodkimi dźwiękami kirtanu z akompaniamentem rozmaitych instrumentów muzycznych. Wielu braminów intonowało mantry wedyjskie.
Dzień ten był bardzo pomyślny, ponieważ było to Holi i Gaura Purnima. Vaisnavowie wielbili Bóstwa intonując jednocześnie dziesięciosylabową mantrę Gopala. Po abhiseka Bóstwom ofiarowano arati. Narottama dasa Thakura unosił się na falach oceanu ekstazy, raz za razem ofiarowując pokłony swym ukochanym Panom. Następnie Śrinivasa Acarya polecił wielbicielom przyniesienie bhoga do ofiarowania.
Śrinivasa Acarya podzielił potrawy na sześć części, po czym wszystko ofiarował Bóstwom. Po jakimś czasie ofiarował także atamana i orzechy betelu, po czym otworzył drzwi świątyni. Pierwsza weszła Jahnava Mata, a za nią reszta wielbicieli. Wszyscy pokłonili się Bóstwom i wpatrywali się w Nie aż do pełnej satysfakcji.
Jahnava Mata pobłogosławiła Śrinivasa Acaryę i zapytała go o sposób, w jaki wielbił Bóstwo Gaurangi. Odpowiedział: ‘Czczę Pana Gaurangę poprzez intonowanie mantry Radha-Krsna zgodnie z zaleceniami Goswamich z Vrindavany. Nakazali mi wielbienie Caitanyi Mahaprabhu za pomocą tej mantry i dziesięciosylabowej mantry Gopala.’ Odpowiedź ta zadowoliła Jahnava Matę, która wiedziała, że Pan Caitanya jest tożsamy ze Śri Śri Radha-Krsną. Gdy Jahnava Mata i Śrinivasa Acarya rozmawiali, podszedł do nich Narottama dasa Thakura i, pełen wdzięczności, pokłonił im się. Następnie złożył pokłony wszystkim zgromadzonym wielbicielom, którzy w odpowiedzi na to objęli go serdecznie wychwalając jego sukcesy. Następnie Jahnava Mata poprosiła Śrinivasa Acaryę, by rozdał wielbicielom prasadam od Bóstw- girlandy z kwiatów i papkę sandałową.
Gdy wszyscy otrzymali już prasadam, poproszono Narottama dasa Thakura o rozpoczęcie kirtanu. Narottama radośnie śpiewał Święte Imiona Pana, podczas gdy na mridandze grał Devidasa, a na karatalach- Gaurangadasa. Wielbiciele pod przewodnictwem Vallabhy i Gokuli odpowiadali słodkim śpiewem. Wszyscy wielbiciele przyłączyli się do głośnego intonowania Imion Pana Gaurangi. Następnie zaśpiewali pieśń opisującą wewnętrzną medytację Caitanyi Mahaprabhu w nastroju Śri Radhy.
Głos Narottama dasa Thakura był tak słodki, że pochwycił serce Caitanyi Mahaprabhu. Nie będąc w stanie pozostawać z dala od swego drogiego wielbiciela, Pan pojawił się w sankirtanie wraz ze Swymi towarzyszami. Tak wielka jest moc służby pełnionej dla Pana przez Jego czystego wielbiciela.
Pan Caitanya radośnie tańczył wraz ze Swymi towarzyszami, takimi jak Nityananda Prabhu, Advaita Acarya, Gadadhara Pandita, Śrivasa Thakura, Murari Gupta, Haridasa Thakura, Swarupa Damodara, Rupa Goswami, Sanatana Goswami i Gauridasa Pandita. Zgromadzeni byli tak oszołomieni miłością do Boga, że zapomnieli kim są niespodziewani goście i mogli jedynie ronić łzy ekstatycznej miłości. Syn Śaci tańczył pośród wielbicieli przewodzonych przez Acyutanandę. W Jego towarzystwie wszyscy utracili zewnętrzną świadomość. Któż jest w stanie pojąć rozrywki Najwyższego Pana?
_________________
Niech Pan Śri Ćajtanja, księżyc Nawadwipy, król tancerzy, pojawi się
w zakątku mego serca.
|
:
