Podpisuję słowami Trisamy Prabhu. To je nektar!!!

_________________
Gauranga!!!

Śrila Prabhupad mówi na ten temat w komentarzu do 2 tekstu Nektaru Instrukcji:
"Ci, którzy są zainteresowani świadomością Kryszny, nie powinni palić się do przyjmowania zasad mających na celu rozwój ekonomiczny, lecz powinni bardzo sumiennie przestrzegać zasad pism świętych ustanowionych dla postępu w świadomości Kryszny. Bhaktowie powinni ściśle przestrzegać tych zasad przez powstrzymywanie się od zakazanego seksu, jedzenia mięsa, hazardu i toksykacji."

W sumie można by się zastanowić, na początku wiele zasad nie rozumiałem ale ufałem, że kiedyś je zrozumiem i takie nastawienie doprowadza mnie do pogłębienia zrozumienia. Czasami poprzez przestrzeganie nadmiernej ilości zasad nieadekwatnych do możliwości ich utrzymania przez dłuższy czas doprowadza do barku czucia, satysfakcji a następnie frustracji. Z tego punktu można weryfikować swoje nastawienie do celu bhakti yogi i pogłębiać swoją szczerość.

Śrila Prabhupad w cytowanym fragmencie mówi o zasadach związanych z rozwojem ekonomicznym. W Wedach znajdują się opisy różnych ofiar i związanych z nimi zasad, dzięki którym można poprawić sytuację materialną. Można też odnieść się w tym punkcie do smarta braminizmu.... zatrzymanie się na wypełnianiu tych zasad nie doprowadzi do Vaikhunt...tak to rozumiem.

Śrila Prabhupad mówi w kolejnym zdaniu: "(...) lecz powinni bardzo sumiennie przestrzegać zasad pism świętych ustanowionych dla postępu w świadomości Kryszny. Bhaktowie powinni ściśle przestrzegać tych zasad (...).

Dalej jest to kwestia szczerości i możliwości.

Jednak tak, jak Mataji piszesz, brak zrozumienia zasad i fanatyzm jest źródłem przykrych sytuacji i niejednokrotnie odejścia od bhakti yogi.

Z drugiej strony można by się zastanowić, czy czasowe odsunięcie od "ogniska duchowego" jest przerwą w rozwoju, czy też jego kontynuacją w formie pozbywania się pragnień...

_________________
Gauranga!!!

Poszukałam słowa "niyamagraha" w Vedabase. Całkiem ciekawe. Napiszę o tym kilka słów.

1. Srila Prabhupada używa słowa "niyamagraha" w znaczeniu robienia pokazu z przestrzegania zasad, podczas gdy tak naprawdę się ich nie przestrzega. Tutaj byłoby to chyba znaczenie "nie przestrzeganie zasad". (SB. 4.26.13)

2. Inne użycie tego słowa dotyczy aczarji, który próbuje zrobić coś, co jest niemożliwe. To co możliwe jest w jednym kraju, może nie być możliwe w innym. Aczarja musi znać esencję służby oddania i wprowadzać ją odpowiednio do czasu, miejsca i okoliczności, a nie próbować wprowadzać niepraktyczne i niemożliwe do przestrzegania procedury. Srila Prabhupada pisze w znaczeniu, że zasady, których przestrzega się w Indiach, niekoniecznie są możliwe do przestrzegania w krajach zachodnich. Wprowadzanie czy przestrzeganie zasad, które nie przynoszą żadnego efektu jeśli chodzi o służbe oddania, jest równie bezużyteczne jak nieprzestrzeganie zasad. Nie powinno się też wprowadzać zasad zgodnie z własnym widzimisię bez sankcji guru. (CC. Madhya, 23.105) Ciekawe znaczenie i wyraźnie odczuwa się, że jest to odpowiedź na pochodzącą z Indii krytykę Srila Prabhupady i zachodnich bhaktów. W innym miejscu SP mówi "Tak jak ja jestem indyjskiem sannjasinem. Przybyłem do Waszego kraju. A w Indiach jest tyle różnych zasad i reguł. Jeśli miałbym się ściśle trzymać tych indyjskich zasad, to nie mógłbym tu w ogóle zostać. A ja mam tę misję, którą chcę propagować, świadomość Kryszny, więc nie jestem zbyt przywiązany do reguł i zasad, tylko jestem przywiązany do misji nauczania. Tak więc taka niyamagraha jest szkodliwa dla świadomości Kryszny. A jeżeli jesteś w sytuacji, w której bez problemu możesz przestrzegać zasad i reguł, a tego nie robisz, to też jest to szkodliwe dla świadmości Kryszny". (NY, 8 sierpnia 1966, Bg.4.19-22)

W jeszcze innym miejscu SP daje przykład, że według zasad obowiązujących sannjasina, powinien chodzić pieszo. "Więc ponieważ sannjasin ma chodzić pieszo, to znaczy, że mam iść przez całe życie, żeby dojść do Ameryki? To byłaby głupota. Jeśli możesz skorzystać z samolotu i znaleźć się w Ameryce po piętnastu godzinach, żeby nauczać, to czemu tego nie zrobić? Czemu kurczowo trzymać się zasad? To jest niyamagraha - "bez żadnej korzyści", przestrzeganie zasad bez żadnego pożytku."

W jeszcze innym miejscu SP wyjaśnia, że bycie konserwatywnym oznacza niepotrzebne uczepienie się czegoś. "Konserwatywny to znaczy, że niepotrzebnie trzymasz się jakichś reguł, które nie mają znaczenia i z których nie ma pożytku. To jest konserwatywność. W sanskrycie nazywa się to niyamagraha".

3. O przestrzeganiu zasad z myślą o postępie ekonomicznym wspomniał już Rameśvara Prabhu. Zasad należy przestrzegać z myślą o rozwoju duchowym, a nie ekonomicznym.

4. Inny kontekst użycia słowa "niyamagraha" to przestrzeganie zasad, które nie dają żadnego efektu, nie prowadzą do postępu i nie zadowalają Kryszny. Po prostu zasady dla samych zasad. Albo przestrzeganie zasad bez zrozumienia, dlaczego się ich przestrzega.

5. Na temat niyamagraha traktuje szósty rodział Sri Bhaktyaloki Bhaktivinody Thakury. Generalne znaczenie jest takie, że odpowiednio do poziomu, na którym się znajdujemy, mamy pewne zasady, których powinniśmy przestrzegać. W miarę robienia postępu i wznoszenia się na wyższy poziom, przyjmujemy wyższe zasady i nie powinniśmy być przywiązani do zasad niższego rzędu, bo to hamuje nasz rozwój. Jednak bhakta wyższego rzędu może przestrzegać zasad niższego poziomu nie dlatego, że jest do tego zobowiązany czy że jest do nich przywiązany, ale po prostu dlatego, że z własnej woli chce ich przestrzegać. Przestrzega ich spontanicznie, bo chce, i robi to bez przywiązania.

I bhakta zawsze pamięta, że główną zasadą, której wszystkie inne są podporządkowane, jest to, by zawsze pamiętać o Krysznie i nigdy o Nim nie zapomnieć.

Srila Bhaktivinode pisze oczywiście dużo więcej, ale to tak w skrócie.

_________________
Govindanandini

http://iskconstudies.org/
http://chomikuj.pl/pampkinus

Jestem po dużym wrażeniem Twojej odpowiedzi Mataji. Są to cenne informacje do omawiania Nektaru Instrukcji. Widać, jak uważnie należy poznawać książki Śrila Prabhupada, by "zobaczyć całego słonia a nie tylko jego ucho"

_________________
Gauranga!!!

Tak na marginesie tej dyskusji. Czytałem ostatnio" Inner Fulfilment -Wewnętrzne Spełnienie "Sridara Goswamiego i szczególnie po lekturze tej książki mam przekonanie ,ze to czego szukamy to miłość , poczucie akceptacji , dobre relacje. Tęsknimy za pięknem , miłością i szczęściem [jakkolwiek sentymentalnie to nie zabrzmi ] to stoi nawet ponad pragnieniem wiedzy , sprawiedliwości ,siły czy porządku ...wydaje się ,ze to jest nasza przewodnia siła napędowa.Jesteśmy czującymi osobami na każdym poziomie ,na każdym etapie . Szukamy szczęścia i piękna cały czas- również w tym świecie ,ale z powodu jego ograniczeń , błędnego podejścia [próba panowania nad naturą] wszelkie nasze wysiłki w celu zaspokojenia tej tęsknoty kończą sie frustracją . Biegamy tu i tam szukając zaspokojenia tej wewnętrznej tęsknoty i wracamy zawiedzeni z zaczerwienionym śladem klapsa na policzku . Tak czy inaczej powoduje nami to wewnętrzne pragnienie miłości , szczęścia i piękna również i wtedy kiedy podejmujemy proces ŚK . Nie sądzę żeby ktoś szczególnie szukał zasad , tęsknił za zasadami , standardami jeno dla nich samych...ok może są takie osoby w armii ale hmmmm wydaje się ,ze wewnątrz one tez pragną akceptacji i miłości . Te zasady -m.in. odrzucenie nieczystych związków seksualnych , intoksykacji ,hazardu, niejedzenie mięsa ,stałość w intonowaniu świętych imion, czczenie Bóstw etc- z jednej mają nam pomóc wyrwać się z obłędu tego świata, ze stanu gorączki materialnej eksploatacji , a z drugiej mają nam pomóc skierować uwagę ku Krysznie .Dlaczego jednak przyjmujemy te zasady ? Wydaje mi się ,ze niekoniecznie dlatego ,ze lubimy ograniczenia ,ale właśnie po to by zaspokoić tą wewnętrzną tęsknotę miłości i szczęścia, często właśnie po doświadczeniach niespełnienia tym świecie . "Jedynie poprzez szukanie miłości i piękna w nieograniczonym duchowym królestwie, w Krysznie , który jest pełen miłości i piękna jest nadzieja by spełnić te nasze tęsknoty"- dzięki łasce czystych wielbicieli , agentów z wyższego świata dostajemy ten przekaz i podejmujemy wyzwanie , przyjmujemy też zasady-ruszamy w drogę . Ufamy ,ze to rzeczywiście zaspokoi naszą tęsknotę.
Mhmm oczywiście ktoś może czynić fałszywy pokaz : Oh całkowicie kocham Krysznę , jestem czystym wielbicielem , a w sercu masę brudów. Ale wydaje mi się ,ze to wcale nie musi oznaczać ,ze by być w porządku na początkowym etapie należy pozbawiać się uczuć , pragnień i wtedy jest ok ...same zasady, zero sentymentów -stefan na twarzy i w sercu .Pozytywna tęsknota i uczucia są -choćby uczucie do Mistrza duchowego ,do innych wielbicieli , współczucie dla innych , tęsknota za pięknem i harmonią świata duchowego , szukanie schronienia w Bogu etc.jest tak wiele uczuć od samego początku , oczywiście obok nich i brudy w sercu . Jedno pielęgnować , drugie sprzątać .Trzeba je rozróżniać i widzieć realnie siebie w tym wszystkim . Ale one są -jesteśmy osobami , nie maszynami i właśnie one popychają nas ku ideałom . Myślę wiec ,ze za vaidhi bhakti , uregulowaną ścieżką służby oddania stoi głęboka tęsknota i uczucie to nie tylko same zasady / ono stopniowo się oczyszcza i rozwija w miarę przybliża do Boga ... tak mi się wydaje przynajmniej

fragment z książki Sridara Goswamiego Inner Fulfilment

None can say, “I don’t want love.” It is so universal. One may say, “I do not want any grandeur , any power,” but, “I do not want love” –never. Sometimes one may even go as far as to say, “I don’t want justice.” That may be possible. Of course, generally it may be the exception, but still it may be said, “I don’t want justice. By justice that
man will suffer. Rather, I shall suffer, and that man be saved.” Just as Jesus Christ told, “Father, forgive them, for they know not what they do.” By that prayer, Lord Christ set justice aside: “No, justice may go on this side, and let me be the sufferer.” We can take the risk of dismissing justice, but we can’t avoid love. We can give up everything
but that love for love. If we have the eye to see, then we shall see that only to get love, prema, we can give up everything in the world.

Anandam is controlling, not consciousness. Consciousness is the basis, but the real hankering of all of us is for happiness, ecstasy, anandam, rasam. Rasa, beauty is controlling, and that can satisfy our inner hankering – not jnana, knowledge, and not consciousness. Consciousness is not the integer. What to speak of this material energy, even consciousness cannot satisfy our inner hankering. The inner hankering is for satisfaction, happiness, love, beauty and
mercy. Really the inner analysis of our heart is that we are all hankering for sweetness, for rasa, but we are wandering hither and thither for that rasa, and frustrated we come back with a slap on our cheek. We are going for rasa, but frustrated, with a slap coming back. In this way we are wandering endlessly, dictated by the forces of the
external nature. We are wandering hither and thither, but by this
process we won’t find the proper thing.


And the message of the Bhagavatam is that beauty is above all – not knowledge or justice.Mercy is above justice. Fiction, love, beauty, charm, harmony –these are above all, and this absolute conception of the ultimate reality is in the Krsna conception.

Beauty is above knowledge and power. Knowledge is above power, and above knowledge is beauty, charm, love. That is the supreme. Srimad-Bhagavatam has declared, ksnas tu bhagavan svayam; the Krsna conception of Godhead is the most original conception of the Absolute. This is the prime declaration of the Bhagavatam; the Lord, as Beauty, is above all. And below Him is awe, reverence, power, etc. And Mahaprabhu Sri Chaitanyadev pointed out, “Go to the beautiful –
Reality the Beautiful – He is your highest attainment

Dzięki Prabhu. Śrila Prabhupada mówi, iż są to ZASADY WOLNOŚCI, dlatego też należy zrozumieć ich cel i znaczenie.


Mam do wszystkich pytanie odnośnie vaidhi-sadhana-bhakti:

O kim można powiedzieć, iż jest NA PEWNO sadhaką w tym sensie, czyli innymi słowy jakie są minimalne kryteria, by powiedzieć o kimś, iż podąża vaidhi-sadhana-bhakti ?

i jeszcze fragment ABSOLUTE HARMONY Sridara Goswamiego
Sri Czejtanja Mahaprabhu podał dodatkowa koncepcję .Wyjaśniając :"Wyważone [wyrachowane] oddanie na Vaikuntach jest jedną rzeczą , a spontaniczne oddanie dla Kryszny na Goloce inną . Najwyższym ideałem nie jest spontaniczne oddanie dla potęgi i majestatu ale dla piękna .
Sri Chaitanya Mahaprabhu gave the additional conception.
Explaining: “Calculative dedication in Vaikuntha is one thing but
spontaneous dedication to Krishna in Goloka is another. And the
highest ideal is not spontaneous dedication to power and majesty, but
to beauty.”

to tak w ramach dialogu międzyreligijnego ...jak sprawa sadhany wygląda w innych religiach
Dzieci ze Świniar i Jasienicy chodzą na nabożeństwa majowe, co żona lub wnuczka sołtysa potwierdzają pieczątką...
Uczniowie SP w Świniarach zbierają pieczątki w zeszytach do religii. - Za 20 pani katechetka obiecała szóstkę, za 15 piątkę - pochwalił się nam inny uczeń. Od jego kolegi dowiedzieliśmy się, że pieczątki przybija także wnuczka sołtysa Jasienicy, gimnazjalistka.


http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80273,5220824.html
wszystko proste i jasne ...minimalne kryteria hmmm tak około 10 pieczątek

p.s.

Ani księdza wikarego ani katechetki na nabożeństwie nie było. Sołtysa też nie. Pieczątki przybijała jego żona.

I to jest już pewnie etap ponad zasadami , spontaniczny

He, he..... stary numer, ale moje pytanie jest poważne.

tak serio ...ja rzuciłbym tezę ,ze sadhana bhakti zaczyna się wtedy kiedy ktoś zdaje sobie sprawę ,ze jest poważnie chory na materialną chorobę ; ktoś sobie zdaje sprawę ,ze jego materialistyczne , pełne nieczystości serce,umysł potrzebuje leczenia , procesu oczyszczenia ...i przyjmuje wtedy lekarza, podejmuje proces leczenia ,oczyszczenia -sadhana bhakti . Intonowanie świętych imion leczy moje serce pogrążone przez tyle lat w szaleństwie materializmu ,muszę przyjąć to lekarstwo [z pewną procedurą leczenia] bo normalnie jestem chory . Nawet jeśli czasami jest to gorzkie i nie ma chęci robię to z nadzieją na wyzdrowienie . ...hmmm powoli dochodzi do mnie ,że to jest moja pozycja , nieczyste , pełne grzesznych pragnień serce , które potrzebuje leczenia ehhh ...ale jest nadzieja. W tym procesie sadhany nadzieja i wiara jest bardzo ważna .

Pewnie są jakieś inne punkty widzenia ...ja za to minimalne kryterium przyjąłbym ,ze ktoś zdaje sobie sprawę z własnej choroby i jednocześnie podejmuje proces leczenia [ jeśli nawet intonuje jedną rundę dziennie ,stopniowo powstrzymuje się od grzesznych czynności ] .

Caturmukha Prabhu, czy to zagadka czy pytanie?

Zgodnie z tym co sobie zanotowalam z BRS to sa 2 warunki: osoba ma wiare w praktyke bhakti (i pozniej oczywiscie stara sie faktycznie jak najwiecej z tych praktyk wprowadzac we wlasne zycie) oraz nie jest ani zbyt przywiazana ani zbyt awersywna w stosunku do swiata materialnego.

_________________
zapraszam na swojego bloga http://www.vaisnavi.bloog.pl

Jest wykład Krsna-ksetry Prabhu, po którym wywiązała się dyskusja na temat emocji, ich przejawiania i naszego ruchu. Wydaje mi się, że ma ona bliski związek z tym, o co chodzi Divji Prabhu. Link: http://krishnamedia.org/podcasts/ATL/20 ... a_Dasa.mp3

_________________
Govindanandini

http://iskconstudies.org/
http://chomikuj.pl/pampkinus