|
Amryta Wani
Rozdział
Intonowanie Świętego Imienia
1.Jaka jest najpoważniejsza obraza podczas intonowania świętych imion?
Uważanie mistrza duchowego za zwykłą ludzką istotę jest najpoważniejszą, najbardziej śmiertelną obrazą jaką można popełnić intonując święte imię. Jeżeli uważamy mistrza duchowego za zwykłego śmiertelnika, nigdy nie odniesiemy korzyści z naszych praktyk. Różne przeszkody i problemy wypłyną na wierzch i zatopią nas w oceanie materialnych pragnień. Nikt, oprócz mistrza duchowego nie jest w stanie ochronić nas od złego towarzystwa. Ponieważ żywe istoty uważają guru za zwykłego człowieka, nie są w stanie podporządkować się jego lotosowym stopom.
2. Czy jesteśmy sługami świętego imienia?
Jako dusze jesteśmy sługami Kryszny. Zrozumiawszy to, zrozumiemy również, że poza służeniem Mu, nie mamy nic innego do zrobienia. Święte imię Kryszny jest samym Kryszną. Służenie świętemu imieniu jest (zatem) służeniem Krysznie.
Zapominając o służbie dla Kryszny czy Jego imienia, natychmiast zapominamy (też) o swojej przyrodzonej pozycji, pozostając w niezgodnej (z nią) sytuacji. Uwarunkowani przez iluzoryczną energię Pana, cierpimy z powodu materialnej niedoli. Kiedy dzięki łasce mistrza duchowego zdobędziemy wiedzę o swoim związku z Panem, przypomnimy sobie, że jesteśmy Jego wiecznymi sługami i że wszystko na tym świecie przeznaczone jest do służenia Mu. Osoby, które pragną wyzwolenia z materialnej egzystencji i pragną wiecznego szczęścia, zawsze powinny intonować święte imię Kryszny. Tak nakazuje Mahaprabhu. Dlatego wielbiciele uważają się za sługi świętego imienia. Uważają też, że każda żywa istota i każda rzecz ma służyć przyjemności Pana. Święte imię Kryszny jest źródłem wszelkiej transcendentalnej przyjemności. Jest ono sat-ćit-ananda- wieczne, pełne wiedzy i szczęścia. Święte imiona Kryszny to: Śjamasundara, Jaśodanandana itd. Służenie tym imionom jest źródłem transcendentalnej przyjemności i jest bezpośrednio służeniem Panu. Dlatego wielbiciele nieustannie służą Krysznie, intonując Jego święte imiona. W ten sposób zadowalają zarówno mistrza duchowego jak i Krysznę.
3. W jaki sposób należy intonować święte imię Pana?
Czyści wielbiciele nie intonują imion Pana po to, by przeciwdziałać grzesznym reakcjom, zyskać pobożność, osiągnąć niebiańskie przyjemności, zwiększyć sławę, zatrzymać wyniszczające epidemie, niepokoje społeczne, choroby, konflikty albo żeby zdobyć bogactwo czy ziemskie królestwo. Skoro Pan jest Bogiem, Najwyższą Osobą, proszenie Go o spełnianie naszych życzeń jest traktowaniem Go jak sługi. To jest obraza. Dlatego też wzywanie imion Pana dla jakiejkolwiek innej przyczyny, oprócz chęci osiągnięcia służby oddania dla Niego, jest bezużyteczne. Jezus Chrystus powiedział: „nie wzywaj imienia Pana nadaremno”. Jednakże nie oznacza to, że nie trzeba zawsze intonować imion Pana- podczas snu, jawy, jedząc czy ciesząc się szczęściem. Intonowanie imienia Pana i błaganie Go o służbę nie jest bezużyteczna czynnością, jest to nasz jedyny obowiązek. Lecz intonowanie na pokaz, dla jakiegoś innego celu, innymi słowy dla spełnienia własnych pragnień, jest bezużyteczne. Nie powinniśmy bezużytecznie wzywać imion Pana. Nie należy intonować po to, by osiągnąć religijność, rozwój ekonomiczny, zadowalanie zmysłów czy wyzwolenie. Zawsze powinniśmy intonować w celu osiągnięcia służby dla Pana.
4. Czy intonowanie jest najlepszą gałęzią służby oddania?
Spośród wszystkich form służby oddania, śri-kryszna-sankirtana jest główną. Intonując śri-kryszna-sankirtana zdobędziemy kwalifikacje niezbędne do tego, by wieść doskonałe życie duchowe. Wszelkie energie, piękno, spełnienie i doskonałość wszystkich naszych sadhan zawierają się w intonowaniu świętego imienia Kryszny. Wszystkie nasze czynności, skłonności, myśli i wyobrażenia regulowane są dzięki procesowi intonowania świętych imion. Jeżeli święte imię pojawi się na koniuszku języka, z łatwością porzucimy tymczasowe materialne czynności, materialne poczucie obowiązku, tendencję do cieszenia się tym zniszczalnym światem i wszelkie niedogodności wokół nas. Intonowanie świętego imienia z łatwością niszczy wszystkie przeszkody na naszej ścieżce. Intonowanie świętego imienia Kryszny jest nie tylko sadhaną ale też sadhją- celem życia. Jednakże, musimy intonować imię ciągle od nowa i pod kierownictwem bona fide mistrza duchowego. Dzięki intonowaniu kryszna-nama osiąga się pełnię doskonałości. Wystarczy, że żywe istoty będą służyć świętemu imieniu, a zdobędą wszelką pomyślność. Tylko święte imię Kryszny może pogrążyć nas w oceanie szczęścia. Jest ono źródłem wszelkiej transcendentalnej przyjemności.
Śri Gaurasundara jest najwyższym obiektem wielbienia. Jest On najwyższym obiektem czci dla każdego. Mimo, iż jest On samym Kryszną, nauczał cały świat o bhagawata-dharmie, samemu za nią podążając. Śri-kryszna-sankirtana jest z pewnością najwyższym celem bhagawata-dharmy, najwyższą formą medytacji, ofiary i czczenia. Medytacja o Krysznie, ofiara dla Kryszny i wielbienie Kryszny to zwykłe czynności, lecz stają się one doskonałe, kiedy są wykonywane wraz ze śri-kryszna-sankirtana.
5. Jaki jest najłatwiejszy sposób kontrolowania umysłu?
Umysł można kontrolować wyłącznie dzięki intonowaniu świętych imion Kryszny. Karma, gjana i joga mogą tymczasowo powstrzymać umysł, lecz mogą również sprawić, że zatonie on w oceanie wielkiego niepokoju.
6. W jaki sposób powinniśmy usunąć anartha?
Jeśli żywe istoty nie czczą Hari, stają się karmimi, gjanimi lub zadowalaczami zmysłów. Właśnie dlatego zawsze powinniśmy głośno intonować święte imiona Pana. Dzięki intonowaniu określonej liczby rund codziennie, pokonamy anartha i zniknie nasze lenistwo. Jeżeli będziemy intonować imię bez obraz, automatycznie osiągniemy wszelką pomyślność.
7. Co oznacza „niższy od źdźbła trawy na ulicy”?
Mimo, iż wajsznawowie są najlepsi, uważają się za niższych od słomy na ulicy. W rzeczywistości nie są oni osobami upadłymi czy niskiej klasy. Są bardzo drodzy Panu i godni czci. Każdy powinien okazywać im szacunek. Stanie się niższym od źdźbła trawy na ulicy oznacza myślenie, że jestem cząstką kurzu u lotosowych stóp mojego mistrza duchowego lub że jestem sługą guru i Kryszny. Powinniśmy okazywać współczucie wszystkim żywym istotom, rozwinąć smak do intonowania imion Pana i służyć wajsznawom. Są to trzy główne instrukcje Mahaprabhu. Jeżeli uważamy się za niższych od słomy na ulicy, obłuda nie będzie naszym schronieniem, a pokora jedynie na pokaz. Staniemy się rzeczywiście pokorni i w ten sposób godni, by intonować. Innymi słowy, prawdziwa pokora oznacza rozwinięcie smaku do intonowania i stanie się prawdziwym sługą świętego imienia. Służenie guru i wajsznawom jest bramą poprzez, którą taki smak rozwijamy. Służenie mistrzowi duchowemu i wajsznawom z pewnością zalicza się do stania się niższym od źdźbła trawy na ulicy. Nie oznacza to, że powinniśmy się podporządkować niewielbicielom. Raczej, oznacza błaganie bhaktów o łaskę i okazywanie im szacunku. Mahadźanowie pouczyli nas, by nie okazywać pokory wobec każdego. Okazanie pokory przed hipokrytami czy zazdrosnymi ateistami takimi jak Rawana, nie sprawi, że będziemy myśleć o sobie jako niższych od trawy na ulicy. Jeżeli złamiemy tą instrukcję, nigdy nie osiągniemy kwalifikacji do intonowania świętego imienia. Raczej, nasze czyny zaliczone będą do stania się zazdrosnym o innych. Hanuman spalił dla Ramy Lankę. Oto przykład osoby niższej od źdźbła trawy na ulicy.
8 Kiedy zrozumiemy, że Pan Kryszna nie jest różny od swoich świętych imion?
Święte imiona Pana i sam Pan nie są od siebie różne. Zrealizujemy to jasno kiedy nasze anartha zostaną zniszczone. Jeżeli będziemy intonować imiona Kryszny bez obraz, wówczas zrozumiemy, że można dzięki temu osiągnąć wszelką doskonałość. Kiedy, podczas intonowania imion Pana, anartha zostaną zniszczone, wówczas forma Pana, cechy i rozrywki automatycznie się zamanifestują. Nie potrzebujemy sztucznie medytować o tych rzeczach. Intonowanie świętego imienia zmniejsza dystans pomiędzy naszym fizycznym i subtelnym ciałem a naszą doskonałą jaźnią. Skoro tylko zrozumiemy swoją konstytucjonalną pozycję i zaczniemy intonować czyste imię Pana, będziemy mogli zobaczyć Jego transcendentalną postać twarzą w twarz. Święte imię Pana ożywia naturalną pozycję żywej istoty i przyciąga ją do Kryszny. Święte imię naprawdę ożywia konstytucjonalną naturę żywej istoty i przyciąga ją do transcendentalnej natury Kryszny. Podobnie, święte imiona ożywiają przyrodzone czynności żywych istot i przyciągają je do Kryszny. Wszelkie wymagane działania i czynności intonującego zawierają się w jego służbie dla świętego imienia. Samo intonowanie umożliwia osiągnięcie pełnej doskonałości. Jeśli chcemy rozwinąć smak do intonowania, powinniśmy słuchać pism świętych i studiować je oraz pielęgnować świadomość Kryszny.
9. Co przyniesie nam korzyść?
Jestem przekonany, że wystarczy wzywać imiona Pana z pełną uwagą, aby osiągnąć wszelką pomyślność. Najwyższy Pan to jedyna osoba mogąca obdarzyć nas materialnym postępem, sukcesem czy też niedolą. Naszym przeznaczeniem jest być utrzymywanymi przez Niego. Mamy obowiązek bez żadnych zastrzeżeń przyjąć to, co dla nas przeznaczył.
10. Czym jest hari-nama?
Święte imię Hari nie jest produktem materii, wyobrażeniem czy też wytworem tego, widzialnego świata. Raczej, jest ono inkarnacją Pana i jako takie, nie różni się od Niego. Imię Hari jest samym Hari. Święte imię jest w pełni transcendentalne, jest kompletną całością, Bogiem, Najwyższą Osobą i pełne jest wszystkich Jego energii. Transcendentalne święte imię jest bezpośrednio samym Panem. Święte imię może podejmować działanie. Nie ma różnicy pomiędzy Panem a Jego imionami, formami, cechami i rozrywkami. Transcendentalne imię jest cechą, formą i czynnością samo w sobie. Nie ma różnicy pomiędzy Panem a Jego świętymi imionami.
Transcendentalne imię jest transcendentalną wibracją dźwiękową. Kryszna i Jego imiona są jednym. Kryszna pojawił się w Kali-judze w postaci świętego imienia. Będąc w najwyższym stopniu świadome, święte imię może przemawiać. Ten, kto intonuje święte imię również jest świadomy. Takie osoby modlą się: „O święte imię Hari, jestem Twoim sługą i uznaję fakt, iż jestem Twym poddanym”. Ten, kto pragnie intonować święte imię, jest jego sługą. Kryszna bezpośrednio pojawił się w tej postaci, więc powinniśmy przyjąć całkowite schronienie w imieniu i nie zwracać się do nikogo innego o ochronę.
11. Czy intonowanie imienia Pana jest najlepszą i najłatwiejszą drogą do osiągnięcia najwyższej pomyślności?
Nie może być lepszego procesu od intonowania świętego imienia. Intonować mogą jedynie ci, którzy nie mają na tym świecie żadnego innego zajęcia. Intonowanie świętych imion Hari to jedyna droga do wyzwolenia. Nie ma żadnej innej drogi, którą można by wkroczyć do duchowego królestwa Boga. Intonowanie świętego imienia jest jedynym procesem dzięki któremu możemy osiągnąć cel życia. Nie ma wobec niego żadnej alternatywy. Miłość do Boga, którą osiąga się dzięki intonowaniu świętego imienia jest ostatecznym celem życia. Śastry stwierdzają: harer nama harer nam harer namaiwa kewalam/kalau nastj ewa nastj ewa nastj ewa gatir anjatha : „W tym wieku kłótni i hipokryzji jedynym środkiem do wyzwolenia jest intonowanie świętego imienia Pana. Nie ma innej drogi, nie ma innej drogi, nie ma innej drogi.” (Ćajtanja-ćaritamryta Adi 17.21) Aby podkreślić ten punkt, śastry powtarzają to stwierdzenie trzy razy. Gdzie indziej w śastrach jest powiedziane: kalau tu nama matrena, pudźjate bhagawan hari: „W tym wieku Kali Pan Hari wielbiony jest po prostu poprzez intonowanie Jego świętych imion.” (Narajana-samhita)
12. Czemu podczas intonowania pojawiają się przyziemne myśli?
Intonując święte imię Kryszny, pod kierunkiem mistrza duchowego, szybko osiągamy szczęście. Nie traćcie zainteresowania, ani nie spowalniajcie intonowania z powodu pojawienia się materialnych myśli. Takie bezużyteczne myśli zostaną zniszczone dzięki samemu intonowaniu. Nie spieszcie się, by osiągnąć cel. Nie można osiągnąć rezultatu na samym początku.
Jeżeli rozwiniemy miłość i oddanie do świętego imienia Kryszny, zmniejszy się pogoń materialnych myśli. Jak możemy mieć nadzieje na zniszczenie przyziemnych myśli, dopóki nie będziemy chciwi intonowania? Jeżeli będziemy intonować ciałem, umysłem i mową, Śri Nama Prabhu objawi nam swą najwyższą i najbardziej pomyślną formę.
13. Zarówno święte imiona Pana jak i tematy dotyczące Pana pochodzą z Wajkunthy. Jak możemy się dostać do nich z tego świata?
Nie ma różnicy pomiędzy imieniem Pana a samym Panem, lecz istnieje różnica pomiędzy materialnymi imionami i obiektami, które one reprezentują. Święte imię Pana łaskawie pojawia się na tym świecie z królestwa Boga. Bóstwo, święte imię, mistrz duchowy- sprowadzają do tego świata tematy związane z Panem. Te trzy rzeczy nie są różne od siebie: Bóstwo Pana i Jego święte imię są godnym czci Bogiem, podczas gdy mistrz duchowy jest bogiem wielbiącym.. Przyjmując schronienie mistrza duchowego czy aćarji, możemy zbliżyć się do Kryszny, godnego czci Pana.
Można w związku z tym rozważyć jeszcze jedną rzecz: ponieważ Śri Radha jest Bogiem wielbiącym, zarówno imię Śri Radhy jak i Jej Bóstwo są w kategorii Boga wielbiącego.
14. Czy Śri Hari i Jego święte imiona są jednym?
Święte Imię Hari i sam Pan Hari nie są dwoma oddzielnymi obiektami, lecz jednym. Są ze sobą tożsami. Dzięki łasce świętego imienia, forma, rozrywki i cechy Pana manifestują się wielbicielowi zaangażowanemu w intonowanie i pozwalają mu całkowicie odsunąć się od materialnej egzystencji. W takim stanie uwarunkowana dusza nie jest już dłużej niepokojona materialnymi myślami czy mentalnym niepokojem.
Powinniśmy modlić się do świętego imienia w taki sposób, żeby obdarzyło nas łaską. Rozpamiętywanie aszta-kalija-lila nie jest zajęciem dla osób pełnych anartha. Kiedy nauczymy się słuchać podczas intonowania, zdolność pamiętania pojawi się automatycznie, a wtedy możliwa stanie się medytacja o aszta-kalija-lila. Nie ma potrzeby próbować tego sztucznie.
15. Jakiego rezultatu można się spodziewać po intonowaniu świętych imion Pana?
Intonując święte imię Kryszny, rozwijamy świadomość Kryszny i w ten sposób pokonujemy pragnienie cieszenia się karmą czy chęć wyzwolenia. Wpływ świętego imienia stopniowo niszczy wszelkie nasze anartha. Święte imię Kryszny jest samym Kryszną. Bez intonowania nie da się usunąć niedoli. Radość jaką czerpiemy z intonowania imienia Kryszny, chroni nas od pożądania szczęścia materialnego czy myśli o korzystaniu z życia. My, przeznaczeni jesteśmy dla przyjemności Kryszny. Jeżeli będzie On zadowolony z mojej wiecznej formy i przyciągnie mnie, wówczas ja zostanę oszołomiony pięknem Jego wiecznej postaci.
16. Czy można zyskać jakąś korzyść bez intonowania świętych imion Hari?
Jak można odnieść jakąś korzyść bez intonowania? Intonowanie imienia Hari jest juga-dharmą- procesem przepisanym dla tego wieku. Jakże mogliby ludzie w obecnych czasach osiągnąć pomyślność nie podążając za odpowiednią dla tych czasów metodą? Jak można osiągnąć pomyślność krocząc ścieżką inną niż intonowanie? Poza tym, intonowanie zostało osobiście wprowadzone przez Wszechpomyślnego Pana.
Myślenie, że istnieje alternatywa wobec procesu intonowania, jest spekulacją umysłową. W materialnym świecie ludzie spędzają czas wyobrażając sobie różne alternatywy dla intonowania. Cały świat kręci się wokół unikania hari-nama. Ci, którzy myślą, że słuchanie i intonowanie nie są jedynym procesem niezbędnym dla spełnienia duchowego, próbują zrównać się z transcendentalnym Panem i w ten sposób przekroczyć Jego polecenia. Tacy ludzie są nie-wielbicielami, sługami Maji. Nie jest dobre sprzeciwianie się Panu, gdyż czyniąc tak, nieuchronnie sprowadzamy na siebie katastrofę. Śastry mówią: „Harer nama harer nama harer namaiwa kewalam/kalau nastj ewa nastj ewa nastj ewa gatir anjatha: „W tym wieku kłótni i hipokryzji jedynym środkiem do wyzwolenia jest intonowanie świętego imienia Pana. Nie ma innej drogi, nie ma innej drogi, nie ma innej drogi.” (Ćajtanja-ćaritamryta Adi 17.21)
17. Czy intonowanie świętych imion Pana jest główną formą bhadźanu?
Zgodnie z konkluzją Śriman Mahaprabhu i Goswamich, zbiorowe intonowanie imion
Pana jest z pewnością główną formą bhadźanu. Pomiędzy gałęziami służby oddania, intonowanie świętych imion Kryszny jest najlepszą. Czynności takie jak słuchanie i intonowanie o rozrywkach Pana podporządkowane są intonowaniu świętego imienia. Bez łaski świętego imienia nie możemy doświadczyć rozrywek Pana. Próba rozpamiętywania o rozrywkach Pana, bez intonowania, jest niczym innym jak tylko próbą osiągnięcia przyziemnej sławy.
Intonowanie wymyślonego przez ludzi kirtanu nie jest tym samym co rzeczywiste intonowanie imienia Pana. Kirtan uczyniony przez człowieka to obraza przeciw intonowaniu, ponieważ jego celem nie jest zadowolenie zmysłów Kryszny. Pana nie wielbi się przyziemnymi dźwiękami. Intonowanie imienia Pana, (w taki sposób) jak nauczył nas Śri Ćajtanja Mahaprabhu kiedy zapoczątkował ruch sankirtanu, jest najwyższą formą bhadźanu, ponieważ jest w stanie obdarzyć nas skarbem miłości do Boga. Samozamanifestowane, pełne nektaru święte imię Pana pojawia się najpierw w jednym ze zmysłów, a potem, dzięki swej własnej słodyczy, przenika wszystkie inne zmysły. Pan Śri Gaurangadewa konkluduje: bhadźanera madhja śresztha nawa-widha bhakti, ‘kryszna prema’, ‘kryszna’ dite dhare maha-śakti/ tara madhje sarwa śresztha nama-sankirtana, niraparadhe nama laile paja prema-dhana: „Spośród sposobów pełnienia służby oddania, najlepsze jest dziewięć przepisanych metod, jako że posiadają one wielką moc, by obdarzać Kryszną i ekstatyczną miłością do Niego. Spośród dziewięciu procesów służby oddania, najważniejszym jest nieustanne intonowanie świętego imienia Pana. Ten, kto to robi, unikając dziesięciu rodzajów obraz, z łatwością osiąga najcenniejszą miłość do Boga”. (Ćajtanja- ćaritamryta Antja 4.70-71)
18. Jaki rezultat osiągamy intonując święte imię?
Intonowanie świętego imienia Kryszny oznacza bezpośrednie rozwijanie świadomości Kryszny. Intonowanie niszczy anartha takie jak pragnienia materialne i chęć wyzwolenia. Dzięki łasce świętego imienia stopniowo wykorzeniane są wszystkie nasze anartha. Święte imię Kryszny nie jest różne od Niego samego. Jest Ono niezwykle potężne, dzięki Jego łasce nie ma nic niemożliwego. Dlatego, jeżeli intonujemy, nasze anartha zostaną zniszczone, a my z łatwością osiągniemy cel życia- miłość do Kryszny. W ten sposób święte imię Pana jest jedynym schronieniem dla wszystkich żywych istot. W kali-judze intonowanie imienia Kryszny jest jedynym sposobem realizacji Boga. Jeżeli nie intonujemy ani nie zdobędziemy szczęścia, ani nie usuniemy niedoli.
19. Czy w Matha powinien nieustannie płonąć ogień Kryszna-sankirtana?
Ogień śri-kryszna-sankirtana powinien nieustannie płonąć w każdym Matha. Musimy bardzo uważać, by nigdy nie zagasł. W Matha nie może być nawet cienia pożądania czy zadowalania zmysłów. Pragnienie zadowolenia zmysłów Śri Radha-Gowindy powinno pokonać wszystkie inne. Dopóki, oczyszczający zwierciadło serca, gorejący ogień sankirtana, nie będzie płonąć nieustannie, nasze serca wciąż będą zanieczyszczone przez różne anartha, odmienne opinie, wynajdywanie błędów, zazdrość i nienawiść. W rezultacie zobaczymy, że stopniowo zwiększa się w nas ogień materialnej egzystencji.
Dopóki ogień sankirtana nie będzie płonął nieustannie, zarówno w Matha jak i w sercu, nigdy nie zdołamy wykorzenić materialnego życia ani osiągnąć miłości do Boga. Ogień sankirtana ma moc, by pokonać pragnienie cieszenia się materią i na popiół spalić karmę, gjanę, jogę, a także materialne wrata i wyrzeczenia. Jedynie głupcy uznają te niższe praktyki za cel życia. Osoby inteligentne, jednakże będą wielbić Mahaprabhu poprzez pełnienie ofiary sankirtana.
Pełniąc po prostu sankirtana, spełniamy medytację przepisaną dla satja-jugi, ofiary ogniowe spełniane w treta-judze, i wielbienie Bóstw, które spełniano w dwapara-judze. Bez sankirtana, nie będziemy w stanie służyć Śri Gaurasundarze, połączonej formie Śri Radha-Gowindy. Nie możemy czcić Radha-Gowindy jedynie poprzez czczenie Bóstwa, musimy również spełniać śri-kryszna-sankirtana: „Wszelka chwała śri-kryszna-sankirtana”.
20. Jaka jest juga-dharma dla Kali-jugi?
W Kali-judze zawodowym obowiązkiem jest harinama-sankirtana, zbiorowe intonowanie świętych imion Hari. Faktu tego dowodzi następujący werset z Bryhat Naradija Purany:
„harer nama harer nama harer namaiwa kewalam/kalau nastj ewa nastj ewa nastj ewa gatir anjatha
„W tym wieku kłótni i hipokryzji jedynym środkiem do wyzwolenia jest intonowanie świętego imienia Pana. Nie ma innej drogi, nie ma innej drogi, nie ma innej drogi.” (Ćajtanja-ćaritamryta Adi 17.21)
Śastry stwierdzają również: kalijuga dharma kryszna nama sankirtana, niraparadhe nama laile paja prema dhana: „Intonowanie świętego imienia Kryszny jest dharmą dla Kali-jugi. Jeśli ktoś intonuje święte imię bez obraz, osiągnie skarb miłości do Boga.” Śrimad Bhagawatam 12.3.52 stwierdza: kryte jad dhjajato wisznum, tretajam jadźato kakhaih/ dwapare parićarjajam, kalau tad dhari-kirtanat: „Jakikolwiek rezultat osiągało się w satja-judze medytując o Wisznu, w treta-judze spełniając ofiary, a w dwapara-judze służąc lotosowym stopom Pana, w Kali-judze można osiągnąć po prostu intonując maha-mantrę Hare Kryszna”.
Kiedy gloryfikowany jest Pan Hari, wówczas wszystko inne już zostało uczynione. W satja-judze zalecana była medytacja, lecz w Kali-judze umysł jest tak poruszony, że nie jest w stanie medytować o Najwyższym Panu. Właśnie dlatego w tym czasie polecana jest wielka medytacja harinama-sankirtana. Prosty proces medytacji zalecony dla satja-jugi, nie był również w stanie dopomóc w spotkaniu najbardziej wspaniałomyślnej osoby- Śri Gaurasundary. Dlatego harinama-sankirtana nazywana jest wielką medytacją. Ponieważ proces dla satja-jugi, medytacja, w miarę upływu czasu został zanieczyszczony, juga-dharmą dla treta jugi stały się ofiary ogniowe. Podobnie, dla Kali-jugi, została zalecona ofiara sankirtanu. Kiedy wraz z biegiem czasu, ofiary ogniowe uległy zanieczyszczeniu, dla dwapara-jugi zostało zalecone wielbienie Bóstw. Tak jak lekarz, zbity z tropu próbami leczenia umierającego pacjenta, przepisuje mu jako ostatnią deskę ratunku trującą tabletkę o ekstremalnie silnej mocy, podobnie Pan, ujrzawszy nasz żałosny stan, przepisał dla wieku Kali intonowanie swego imienia. Święte imię Pana jest całkowicie upełnomocnione i w rzeczywistości zawiera ono pełnię wszystkich energii Boga.
Harinama-sankirtana to najlepszy rodzaj medytacji, najlepsza forma ofiary ogniowej i najlepszy rodzaj wielbienia. Medytowanie o Krysznie, spełnianie ofiar ogniowych dla Jego przyjemności i wielbienie Go- wszystkie są częściami służby oddania, lecz pełna doskonałość przychodzi, gdy podążamy za najwyższym procesem Kryszna-kirtana. Nie wolno być nieuważnym spełniając tę najwspanialszą spośród medytacji. W tę najlepszą medytację, najlepszą ofiarę ogniową i najlepszy proces wielbienia angażują się wyłącznie osoby inteligentne, podczas gdy głupcy, podążający innymi ścieżkami, nie zyskują niczego.
Śrimad Bhagawatam 12.3.52 stwierdza: „kryszna-warnam twiszakrysznam sangopangastra-parszadam/ jagjaih sankirtana-prajair, jadźanti hi sumedhasah: „W wieku Kali inteligentne osoby wspólnie intonują, by wielbić inkarnację Boga, który nieustannie śpiewa imiona Kryszny. Chociaż Jego cera nie jest czarniawa, jest On samym Kryszną. Towarzyszą Mu Jego przyjaciele, słudzy, bronie i poufne towarzyszki.”
Śri Ćajtanja-ćaritamryta stwierdza podobnie: sankirtana-jagje kalau kryszna-aradhana, sei ta`sumedha paja krysznera ćarana „W tym wieku Kali procesem wielbienia Kryszny jest spełnianie ofiar poprzez intonowanie świętego imienia Pana. Ten, kto to czyni jest z pewnością bardzo inteligentny i osiąga schronienie u lotosowych stóp Kryszny.” (Antja 20.9)
21. Jakie są szczególne cechy świętych imion Kryszny i Gaury?
Nie możemy intonować transcendentalnego świętego imienia Kryszny, będąc pełnymi anartha, ponieważ istnieje możliwość popełnienia obrazy podczas intonowania. Lecz nie ma kwestii Obraz kiedy intonujemy imiona Śri Gaury i Nitjanandy. Jeżeli żywa istota szczerze intonuje imiona Gaury i Nitjanandy, uważając te osobistości za Najwyższego, wszystkie jej anartha zostaną zniszczone, nawet jeżeli jest nimi kompletnie przepełniona. Ćajtanja-ćaritamryta stwierdza:
kryszna-nama`kare aparadhera wićara
kryszna balile aparadhira na haja wikara
„Istnieje wiele obraz, na które trzeba uważać podczas intonowania mantry Hare Kryszna. To one są przyczyną, że ktoś nie wpada w ekstazę dzięki samemu intonowaniu Hare Kryszna.”
(Adi 8.24)
ćajtanja-nitjanande nahi esaba wićara
nama lajte prema dena, wahe aśrudhara
swatantra iśwara Prabhu atjanta udara,
tanre na bhadźile kabhu na haja nistara
„Lecz jeśli ktoś intonuje, choćby z odrobiną wiary święte imiona Pana Ćajtanji i Nitjanandy, bardzo szybko zostanie oczyszczony z wszelkich obraz. Wówczas, gdy tylko zacznie intonować maha-mantrę Hare Kryszna, poczuje ekstazę miłości do Boga. Śri Ćajtanja Mahaprabhu, niezależny Bóg, Najwyższa Osoba, jest bardzo wspaniałomyślny. Dopóki ktoś nie wielbi Go, nie osiągnie wyzwolenia.” (Adi 8.31-32)
22. Kto jest kwalifikowany, by gloryfikować Hari?
Jedynie ten, kto myśli o sobie, że jest niższy od słomy na ulicy, kto jest bardziej tolerancyjny niż drzewo, kto nie domaga się szacunku dla siebie, lecz zawsze gotów jest okazać go innym, jest kwalifikowany by sławić Hari. Chociaż wielbiciel jest najlepszym ze wszystkich, uważa się za pokorniejszego od źdźbła trawy. Dopóki ktoś nie jest szczery, nie może myśleć o sobie, że jest niższy od źdźbła trawy. Tylko osoby wolne od materialnych pragnień mogą stać się szczerymi bhaktami. Osoby, które intonują święte imię Kryszny, są najszczęśliwsze. Mahadźanowie i śastry ogłosili, że wspólne intonowanie jest zarówno celem życia jak i środkiem do osiągnięcia tego celu. Ci, którzy intonują święte imię nie posiadają dumy i fałszywego ego. Są oni amani- wolni od pragnienia oczekiwania szacunku od innych. Takie osoby nie utrzymują przyziemnej dumy.
23. Czy każdy nadaje się do spełniania śri-kryszna-sankirtana?
Każdy może pełnić śri-kryszna-sankirtana. Kryszna jest pełen swoich energii i takież są Jego imiona. Wszystkie idee w rodzaju, że „tylko mężczyźni mogą wielbić Hari, a kobiety nie”, „że tylko zdrowi mogą wielbić Hari, a chorzy nie”, że tylko „silni mogą wielbić Hari, a słabi nie”- nie odnoszą się do spełniania śri-nama-kirtana. „On jest dzieciakiem a ja starszym człowiekiem, dlatego nie będę razem z nim intonował świętego imienia Hari”. „Ja jestem uczonym, a ten jest przygłupkiem, dlatego nie będę razem z nim wielbił Hari”. „Jestem szanowanym braminem, a on pochodzi z niskiej klasy rodu, dlatego nie będę czcił Hari w jego towarzystwie”. Wszystkie takie umysłowe i cielesne koncepcje nie mają związku ze spełnianiem śri-kryszna-sankirtana. „Nie wolno intonować podczas wypróżniania się czy oddawania moczu”, „nie mogę intonować imienia Hari mając nieczyste serce”- tego rodzaju rozważania są również bez znaczenia. Możemy intonować imię Hari oddając kał i mocz, może je intonować nawet największy grzesznik. Lecz osoby dwulicowe, sądzące że dzięki intonowaniu przeciwdziałają swoim grzechom, nigdy tak naprawdę nie intonują imienia Hari. Jeśli mamy skłonność do popełniania grzesznych czynności na mocy intonowania, zobaczymy, że nie jesteśmy w stanie intonować świętego imienia.
24. W jaki sposób rozwiniemy smak do intonowania świętych imion?
Praktykujący, który pragnie własnego dobra, powinien podporządkować się u lotosowych stóp Nama Prabhu. Powinien być mocno przekonany, że wspólne intonowanie imienia Kryszny jest niezawodną ścieżką ku doskonałości. W dniu, w którym osiągniemy doskonałość w intonowaniu maha-mantry, święte imię zacznie nieustannie tańczyć na czubku naszego języka. Nie ma sensu czcić Pana na pokaz, jeśli nie chce się służyć wajsznawom, którzy mieszkają w matha tylko po to, by wielbić Pana. Wystarczy służyć wielbicielom z matha z miłością i oddaniem, a nasz smak do intonowania wzrośnie i staniemy się kwalifikowani do intonowania świętego imienia.
Jednakże, zamiast to uczynić, absorbujemy się służbą dla swoich krewnych. Dlatego nie możemy intonować. Jeżeli praktykując bhadźana i przebywając w towarzystwie wajsznawów, wielbiciele-gryhasthowie porzucają zarówno przywiązanie do życia w rodzinie jak i ideę, bycia właścicielem i jeśli swoją siedzibę i krewnych uznają raczej za rzeczy mogące służyć Krysznie, a nie ich własnej przyjemności- wówczas będą mogli osiągnąć prawdziwą pomyślność.
Intonowanie imienia Pana jest możliwe wyłącznie w towarzystwie wielbicieli. Czyste imię Hari nie pojawi się wśród nie-bhaktów. Osoba obojętna wobec sadhu-sangi, hari-katha, służby dla guru, Kryszny i wajsznawów, nie osiągnie niczego. Dlatego, niezależnie od tego czy jesteśmy gospodarzami domu czy mieszkańcami matha, musimy zwrócić szczególną uwagę na te trzy rzeczy. Wówczas z pewnością osiągniemy sukces i rozwiniemy smak do intonowania, samorealizację i okaże się, że powróciliśmy na swą odwieczną pozycję.
25. Jak się dowiedzieć czy intonujemy czysto czy nie?
Osoba, która jest w stanie wypowiedzieć czyste imię, że nie może mieć podłego charakteru, złych skłonności do oszukiwania kiedy działa jako guru, czy pragnąć materialnego bogactwa. Ani kobiety ani sława nie usidlą jej serca. Intonowanie choćby odbicia imienia (nama abhasa) niszczy grzechy, pragnienie popełniania grzechów i niewiedzę. Jeżeli mamy w sercu choćby jedną z tych rzeczy, oznacza to, że nigdy nie wypowiedzieliśmy czystego imienia. Święte imię jest bezpośrednio samym Panem, jest ono transcendentalną wibracją dźwiękową. My nie możemy kontrolować Najwyższej Prawdy Absolutnej, którą jest święte imię, to Ono nas kontroluje i wyzwala.
Jeżeli dzięki łasce guru i wajsznawów mamy dosyć szczęścia, by pojąć iż jesteśmy sługami Nama Prabhu, wówczas nie będzie nas niepokoić pragnienie materialnego imienia, sławy i kobiet. Czyste imię pojawia się wyłącznie na języku osób wyzwolonych z okowów złota, kobiet i sławy. Czyste imię manifestuje się w czystej egzystencji duszy. Święte imię Kryszny jest bezpośrednio transcendentalnym Kupidynem. Transcendentalny Kupidyn nie będzie przebywać razem z ziemskim pożądaniem.
26. Czym jest czyste intonowanie?
Sukces naszego intonowania zależy od chęci słuchania. Cokolwiek robimy dla własnego zadowalania zmysłów nie jest ani intonowaniem ani służbą oddania. Prawdziwe, czyste intonowanie ma sprawić przyjemność Bogu. Śri Ćajtanjadewa powiedział, że intonowanie o Śri Hari jest stuprocentową edukacją. Innymi słowy, to są właśnie prawdziwe nauki. Im więcej ktoś słucha hari-katha tym bardziej doskonałe stanie się jego życie.
27. Czy na pewno powinno się intonować święte imiona?
Najwyższym celem Gaudija Matha jest param widźajate śri-kryszna-sankirtana, wysławianie śri-kryszna-sankirtana. Należy wiedzieć, że intonowanie świętego imienia jest służbą oddania. Nie powinniśmy robić nic więcej. Pan nie przyjmuje niczego od osoby, która nie intonuje stu tysięcy imion dziennie. Każdy wielbiciel Pana musi codziennie intonować sto tysięcy imion. Trzeba również pamiętać, że jeśli nie ofiarujemy szczerej i miłosnej służby naszemu mistrzowi duchowemu, który jest aćarją świętego imienia, to prawdopodobnie nie nauczymy się jak należy intonować.
Ten, kto pragnie intonować bez obraz, pod przewodnictwem mistrza duchowego, musi to robić nieustannie. W ten sposób zniszczy wszelkie obrazy. Jeśli ktoś nie intonuje świętego imienia, nie znajdzie innej drogi uwolnienia się z niedoli. Nieszczęśnicy, którzy udają, że pełnią jakieś inne rodzaje bhadźanów okazując obojętność wobec kirtanu, który godzien jest nosić miano” jedynego procesu bhadźanu”, lub którzy robią pokaz z intonowania czy recytowania literatury takiej jak Śrimad Bhagawatam, porzucając jednakże służbę dla guru i wajsznawów, nigdy nie odnoszą korzyści. Są oni zbyt dumni.
28. Czy intonowanie imienia Pana jest koronnym klejnotem sadhany?
Intonowanie świętego imienia jest z pewnością najwyższą sadhaną dla wieku Kali. Tak naprawdę, jest to obecnie jedyny proces sadhany. Intonowanie świętego imienia obdarza wszelką doskonałością. Śri Ćajtanja-ćaritamryta Adi 17.21-25) stwierdza:
harer nama harer nama harer namaiwa kewalam
kalau nasty ewa nasty ewa nasty ewa gatir anjatha
kali-kale nama-rupe kryszna-awatara,
nama hajte haja sarwa-dźagat-nistara
dardhja lagi`harer nama—ukti tina-wara
dźada loka budźhajte puna`ewa`-kara
`kewala`-śabde punarapi niśćaja-karana,
gjana-joga-tapa-karma-adi niwarana
anjatha je mane, tara nahika nistara
nahi, nahi, nahi-e tina `ewa`-kara
„W tym wieku kłótni i hipokryzji jedynym środkiem wyzwolenia jest intonowanie świętego imienia Pana. Nie ma innej drogi, nie ma innej drogi, nie ma innej drogi. W wieku Kali inkarnacją Kryszny jest święte imię Pana, Maha-mantra Hare Kryszna. Jedynie dzięki intonowaniu świętego imienia obcujemy z Panem bezpośrednio. Każdy, kto to czyni, jest z pewnością wyzwolony. Dla podkreślenia werset ten trzykrotnie powtarza słowo „ewa” (z pewnością) i również trzykrotnie powtarza harer nama (Święte imię Pana), tak aby zwykli ludzie zrozumieli. Użycie słowa „kewalam” (jedynie) zakazuje wszelkich innych procesów, takich jak zdobywanie wiedzy, praktyka jogi mistycznej, spełnianie wyrzeczeń czy czynności dla rezultatów”.
Werset ten wyraźnie stwierdza, że nikt kto przyjmuje inną ścieżkę nie może zostać wyzwolony. Dlatego właśnie, dla podkreślenia prawdziwego procesu samorealizacji, trzykrotnie zostało powtórzone „nic innego”.
W innym miejscu, w Ćajtanja-ćaritamrycie znajduje się stwierdzenie:
nama winu kali-kale nahi ara dharma
sarwa-mantra-sara nama, ei śastra-marma
„W wieku Kali nie ma żadnej innej zasady religijnej poza intonowaniem świętego imienia, które jest esencją wszelkiej wiedzy wedyjskiej. Stwierdzają to wszystkie pisma objawione.” (Adi 1.74)
bhadźanera madhja śresztha nawa-widha bhakti,
‘kryszna-prema’, ‘kryszna’ dite dhare maha-śakti
tara madhja sarwa-śresztha nama-sankirtana
niraparadhe nama laile paja prema-dhana
„Wśród sposobów pełnienia służby oddania, najlepsze jest dziewięć zalecanych metod, jako że mają one wielką moc obdarzenia Kryszną i ekstatyczną miłością do Niego. Spośród tych dziewięciu procesów służby oddania najważniejsze jest ciągłe intonowanie świętego imienia Pana. Jeśli ktoś robi to, unikając dziesięciu rodzajów obraz, z łatwością osiągnie najcenniejszą miłość do Boga” (Antja 4.70-71)
Intonowanie jest najważniejszą spośród sześćdziesięciu czterech gałęzi służby oddania. Wystarczy wspólnie intonować, by osiągnąć pełnię doskonałości. W intonowaniu świętego imienia zawiera się dziewięć rodzajów służby oddania. Wewnętrzny nastrój Śri Gaurangadewy uczy nas, że jest ono jedynym sposobem osiągnięcia celu życia. Kto intonuje święte imię, osiąga wszelką pomyślność.
Kto może intonować święte imię? Po pierwsze- ten, kto o nim usłyszał. Zbiorowe intonowanie jest klejnotem koronnym wszystkich rodzajów sadhany. Służąc imieniu, żywa istota staje się doskonała. Jedyne, co mamy do zrobienia, to intonować święte imię w towarzystwie wajsznawów. Jest to najwyższy cel zalecony przez Śrimad Bhagawatam. Wyzwolone dusze nie zajmują się niczym innym, poza intonowaniem imienia Pana. Intonujący całkowicie podporządkowuje się u stóp imienia. W chwili, gdy żywa istota osiąga doskonałość w intonowaniu, święte imię zaczyna tańczyć na jej języku.
30. Jakie znaczenie ma wajsznawa-sewa dla osób pragnących czysto intonować?
Ludzie nie powinni wielbić Pana na pokaz, jeśli jednocześnie są niechętni, by służyć wielbicielom mieszkającym w Matha. W matha znajduje się wszystko, co jest potrzebne do służenia Panu. Służąc mieszkańcom matha, zdobywamy kwalifikacje do intonowania świętego imienia. To znaczy, że wzrasta nasz smak do intonowania. Jeśli zamiast tego będziemy nadal służyć materialistycznym krewnym, nigdy nie nauczymy się jak intonować święte imię Hari. Jeśli zajęci służbą dla członków rodziny, pozostaniemy obojętni wobec służenia Hari, guru i wajsznawom, nigdy nie nabierzemy chęci do intonowania. Śri Gaurangadewa, połączona forma Śri Radhy i Kryszny, pojawił się na tym świecie, po to by nakłonić nas do intonowania imienia Kryszny. Nie okazując zainteresowania intonowaniem i w ten sposób odrzucając Jego nauki, nigdy nie osiągniemy pomyślności.
Intonowanie to najlepszy rodzaj Kryszna-sewy. Pozostałe sadhany zasługują na miano sadhany tylko wtedy, gdy pomagają nam rozwijać intonowanie. W innym przypadku będą one jedynie przeszkodą. Królem wszelkich sadhan jest zbiorowe intonowanie świętego imienia Kryszny. Jest to jedyna niezawodna sadhana, mogąca doprowadzić nas do doskonałości. Śri Mahaprabhu nie uczył w Śikszasztace wielbienia Bóstw, uczył po prostu intonować.
W Bhakti-sandharbhie (anuććheda 173) Śri Dźiwa Goswami pisze: jadjapi anja bhakti kalau kartawja tada kirtanakhja bhakti samjogena ewa kartawja: „Chociaż powinno się praktykować inne gałęzie bhakti, w tym wieku Kali należy to robić razem z intonowaniem świętego imienia Pana.” Święte imię Kryszny i On sam to nie są dwie odrębne istoty. Święte imię jest Kryszną a Kryszna jest swoim świętym imieniem. Święte imię Kryszny jest synem Nandy, jest Śjamasundarą. Jeżeli zrozumiemy, że zbiorowe intonowanie świętego imienia jest naszym obowiązkiem, doskonałość mamy zagwarantowaną.
31. Czym jest śri-kryszna-sankirtana?
Śri Kryszna plus sankirtana równa się śri-kryszna-sankirtana. Śri plus Kryszna równa się Śri Kryszna. Śri odnosi się do Lakszmi lub Śri Radhiki, która jest źródłem wszystkich Lakszmi. Dlatego słowa ,Śri Kryszna’ odnoszą się do syna Nandy Maharadży wraz ze Śri Radhą.
Kiedy zgromadzi się wiele osób i wspólnie robią kirtan, nazywa się to sankirtana. Sankirtana oznacza również intonowanie imion Kryszny bez obraz oraz dyskutowanie o formach, zdolnościach, cechach, towarzyszach i rozrywkach Pana.
32. Czy możliwa jest prawdziwa medytacja o Krysznie i Jego rozrywkach zanim ktoś osiągnie spontaniczne oddanie?
Kiedy pod wpływem intonowania osiągamy poziom spontanicznego pamiętania, wówczas możemy wielbić Pana w odosobnionym miejscu. Nie można medytować mając zaniepokojony umysł. Sztuczna próba medytacji to po prostu jeszcze jedna forma ukrytego zadowalania zmysłów. Intonowanie chwał transcendentalnej Prawdy Absolutnej jest naturalną i autentyczną formą medytacji. Maleńkie świadome żywe istoty powiązane są z Najwyższym Panem w jednej z pięciu ras. Naturalna atrakcja pomiędzy nimi, jak również oparte na tej atrakcji czczenie Pana przez żywe istoty, zalicza się do spontanicznej służby oddania. Podczas tego rodzaju medytacji nie ma kwestii zakłóceń mentalnych czy oszukiwania. Wszyscy słudzy Kryszny medytują spontanicznie.
33. Czy intonowanie świętych imion Hari powinno być nieustanne?
Wysławianie Hari jest najlepszą formą odpoczynku. Dzięki niemu opada z nas całe zmęczenie i niedola. Jedna chwila odstępstwa od gloryfikowania Hari doprowadzi do tego, że znowu poczujemy wrogość wobec Pana. Wielkie osobistości i ich zwolennicy nieustannie, w każdych okolicznościach wysławiają Hari. Nie zajmują się niczym innym. Śri Ćajtanjadewa rozkazał; kirtanija sada harih: „Zawsze intonujcie imię Hari”. Nieustanne zaangażowanie w gloryfikowanie Hari, ciałem, mową i umysłem jest symptomem duszy wyzwolonej.
34. Kiedy intonujemy „Rama” w Maha-mantrze Hare Kryszna, do którego Ramy się to odnosi?
Zgodnie z ajśwarja rasą Rama odnosi się do Pana Ramaćandry, syna Daśarathy. Zgodnie z madhurja-rasą Rama odnosi się do Kryszny, który czerpie przyjemność w towarzystwie Radhy. Ten Rama jest synem Nandy Maharadża. Kiedykolwiek imię Rama wskazuje na służbę dla Radha Ramana Kryszny, słowo „Hare” będące wołaczem od „Hara”, odnosi się do Radhiki, która jest źródłem duchowych energii.
Śri Radha znana jest jako Hara, ponieważ przyciąga umysł Kryszny. Hara oznacza „przyciągająca”. „Hare” może być również wołaczem od słowa „Hari”.
Istnieje trzech Ramów: Rama- mąż Sity, Rama (Balarama)- mąż Rewati oraz Rama (Kryszna)- mąż Radhy.
35. Czy transcendentalna wibracja dźwiękowa istnieje wiecznie?
Z pewnością transcendentalna wibracja dźwiękowa jest wieczna. W tym świecie pełnym niepokoju, dźwięk i jego źródło różnią się od siebie. Każdy dźwięk w materialnym świecie jest tymczasowy. Jednakże na Wajkuncie, imię i jego właściciel nie są od siebie różne. W świecie duchowym nie ma różnicy pomiędzy dźwiękiem i jego źródłem.
36. Czy intonowanie świętych imion Hari jest najbardziej pomyślne?
Kiedy ktoś praktykuje samotny bhadźan, niebezpieczeństwo czyha na niego na każdym kroku. Jednakże, kiedy opiewamy hari-katha, mogą je również usłyszeć inni, odnosząc korzyść w ten sposób. W kirtanie służymy Hari na trzy sposoby: służymy Mu bezpośrednio, służymy poprzez słuchanie oraz dając innym możliwość słuchania. Oprócz tego, kirtana pozwala nam również pamiętać o Panu. Dlatego podczas kirtana mamy również możliwość służenia Hari poprzez pamiętanie o Nim.
37. W którym miejscu w Wedach znajduje się wzmianka o Maha-mantrze?
Imię Hari jest samym Hari. Maha-mantra istniała zanim pojawiły się śastry. Dowodzą tego wersety ćatuh-śloki Śrimad Bhagawatam, począwszy od aham ewasam ewagre. Najbardziej niezależne święte imię nie podlega kontroli śastr. W rzeczywistości to śastry manifestują się dzięki najwyższej woli świętego imienia. To nie było tak, że najpierw pojawiły się śastry a potem święte imię. Brahma-samhita stwierdza, iż święte imię zamanifestowało się najpierw w sercu Brahmy. Rig Weda także wspomina o świętym imieniu.
Maha-mantra lub znaczenie świętego imienia Pana wspomniane są w różnej literaturze takiej jak, Kali-santarana Upaniszad (z Jadźur Wedy), Bryhat Naradija Purana, Gjanamryta-sara, Pippalada-śakha (z Atharwa Wedy), Śri-Ćajtanja-ćarita mahakawja, Śri Ćajtanja-bhagawata, Śri Ćajtanja-mangala, Brahma-jamala, Radha-tantra, Padma Purana, Śrimad-Bhagawatam, Brahmanda Purana, Sanat-kumara Samhita, Agni Purana, Ananta-samhita, Ćajtanja Upaniszad (z Atharwa Wedy), Śri Ćajtanja-ćaritamryta, Bryhat Bhagawatamryta, Śri Nama Kaumudi. Otrzymaliśmy również pouczenia dotyczące maha-mantry od Boga, Najwyższej Osoby- Śri Gaurasundary.
38. Co oznacza „Hare”?
Niektórzy ludzie dochodzą do wniosku, że słowo „Hare” w maha-mantrze Hare Kryszna jest zwróceniem się do Hari. Osoby bardziej przywiązane do aśraja-tattwy niż wiszaja-tattwy, czyli te, których skłonność do służenia jest bardziej przebudzona, uznają, iż „Hare” jest zawołaniem do Hary, Radhy. Ponieważ Radha przyciąga swoją miłością umysł Kryszny, znana jest jako Hara.
39. Jakie jest znaczenie słowa „Om”?
Om jest wstępną manifestacją świętego imienia, a „Kryszna” jest świętym imieniem przejawionym w pełni.
40. Co to jest mantra?
Mantra to wibracja dźwiękowa, która może wyzwolić umysł z nastroju cieszenia się i uwolnić go od koncentracji na zadowalaniu zmysłów. Po osiągnięciu doskonałości w intonowaniu mantry, możemy odetchnąć od spekulacji umysłowej. Dopóki ktoś nie porzuci dumy, nie może służyć guru i Krysznie. Symptomem dumy jest niezależność.
41. Czy każdy powinien intonować?
Każdy powinien spełniać kirtana. Wysławianie świętych imion Pana Hari i opowieści o Nim to wieczne zajęcie wszystkich żywych istot. Oczywiście, zanim każdy zacznie słuchać i intonować o Krysznie, my sami musimy o Nim słuchać i gloryfikować Go. Czy inni zgadzają się z nami czy też nie, my musimy podążać autoryzowaną metodą.
42. Jaka jest różnica pomiędzy wielbieniem Bóstwa a intonowaniem?
Kiedy angażujemy się w czczenie Bóstwa, korzyść odnosi tylko wielbiący. Kiedy intonujemy święte imię, korzyść odnosi zarówno intonujący jak i słuchacz. Czczenie Bóstwa wykonuje się osobiście, inni nie mogą tego zobaczyć, lecz dźwięk intonowania wnika do uszu innych ludzi. Mistrz duchowy zawsze pomaga uczniom poprawić ich błędy. Intonowanie świętego imienia jest radosne, dynamiczne i w najwyższym stopniu oczyszczające.
43. Kiedy zaczyna się czyste intonowanie?
Dopóki będziemy pochłonięci materialnymi myślami, nie będziemy w stanie intonować czysto. Jak można intonować imię Kryszny, jeśli nie ma się ochoty na służenie Mu? Osoba zainteresowana zadowalaniem zmysłów, lubiąca oszukiwać i będąca hipokrytą nigdy nie może intonować świętego imienia. Ci, którzy nie pojmują, że święte imię Pana i sam Pan nie są od siebie różni, będą mieli problemy z intonowaniem. Intonowanie rozpoczyna się od chęci służenia Panu. Dopóki nie będziemy przekonani, że święte imię jest samym Panem, jakże będziemy intonować? Święte imię nie pojawi się na języku, gdy serce wypełnia potok przyziemnych myśli. Dlatego, dopóki umysł nie zostanie uduchowiony, intonowanie świętego imienia nie jest możliwe. Nieustannie intonować może tylko osoba, której materialne koncepcje zostały zniszczone.
Cierpimy z powodu służenia materialnym pragnieniom. Gdy są one silne, staniemy się sługami Maji, a nawet możemy narodzić się jako duchy czy upiory. Kiedy serce oczyści się dzięki służbie dla guru i Kryszny, pojawi się w nim czyste imię. W innym przypadku będziemy nadal popełniać obrazy przeciw świętemu imieniu.
_________________
Niech Pan Śri Ćajtanja, księżyc Nawadwipy, król tancerzy, pojawi się
w zakątku mego serca.
|
:):):)
), że instruowanie, czyli przekazywanie wiedzy o chwałach Świętego Imienia musi być odpowiednio dopasowane do stopnia zrozumienia odbiorcy. Tak jak dziecku w wieku szkolnym przekazuje się wiedzę stopniowo, z czasem zwiększając jej ilość i jakość, tak i należy przekazywać wiedzę duchową; w takim stopniu, w jakim dana osoba jest w stanie ją przyjąć. I wszystko zależy od tego, czy CHCE ją przyjąć ("taką, jaka jest"), czy też NIE CHCE.
