| forum.harinam.pl https://forum.harinam.pl/ |
|
| ukryj swojego GURU https://forum.harinam.pl/viewtopic.php?f=2&t=1449 |
Strona 1 z 1 |
| Autor: | nava-yauvana [ 27 mar 2010, o 15:01 ] |
| Tytuł: | ukryj swojego GURU |
Hari! Chciałbym się z Wami podzielić tekstem zamieszczonym swojego czasu na forum Vrinda. Myślę, że w kontekście naszych ostatnich dyskusji na temat "zjednoczenia" tekst ten może się okazać mocno refleksyjny dla wielu z nas. Nie chcę przy pomocy poniższego tekstu wywołać kolejnej burzy, płomiennych dyskusji, raczej zależy mi spokojnej medytacji na treścią tekstu. Pozwoliłem sobie również na zamieszczenie dwóch komentarzy do poniższego tekstu, pierwszy należy do Kula-Pavany Prabhu a drugi do Gaura- Śaktiego Prabhu. Uważam je za nader dojrzałe i godne by je tutaj przedstawić. Jeżeli jednak moderator/gospodarz tego forum uzna za słuszne usunięcie tego materiału nie obrażę się i uszanuję Jego decyzję. "Jest to tłumaczenie fragmentów artykułu Madhavanandy Prabhu z 16 nr Krsna Kathamrita Bindu Orginał angielki można przeczytać tutaj www.gopaljiu.org W Hari Bhakti Vilasa 2.147, Śrila Sanatan Goswami cytuje Sammohana-tantre: gopayed devatam istam gopayed gurum atmanah gopayec ca nijam mantram gopayen nija-malikam Należy ukryć swojego ista-deva, należy ukryć swojego guru, należy ukryć swoja mantrę, oraz należy ukryć swoje japa-mala. Mędrcy trzymają swoje wartościowe rzeczy w poufnych miejscach. Podobnie inteligentny sadhaka nie reklamuje swego guru ani nie rozgłasza wszem i wobec, że jest jego uczniem. Uważając się za nieznacznego, upadłego i czując się niegodnym tego, aby być nazywanym uczniem, szczery wielbiciel nie chce rozgłaszać ani chwalić się, kim jest jego guru. Śrila Krysznadas Goswami Kaviraj zilustrował nastrój ucznia i wielbiciela tymi słowy: jagai madhai haite muni se papistha purisera kita haite muni se laghistha Jestem bardziej grzeszny niż Jagai i Madhai oraz niżej usytuowany od robaków w odchodach. (Cc. adi 5.205) Śrila Thakur Bhaktivinod powiedział podobnie: garhita acare, rahilqma maji', na karinu sadhu-sanga laye sadhu-vesa, ane upadesi, e bada mayara ranga Będąc zaabsorbowanym obrzydliwymi czynnościami, nigdy nie miałem towarzystwa sadhu. Teraz sam przyjąłem strój sadhu i odgrywam rolę nauczyciela instruującego innych. To jest wielki żart mayi. (Saranagati 7.3) Pomimo, iż Bhaktivinod Thakur miał tak wiele towarzystwa wzniosłych Vaisnavów, łącznie ze swoim sikasa-guru Jagannathem Dasem Babajim Maharajem, nie popadał on z tego powodu w dumę, ani nie chwalił się tym. Wręcz przeciwnie, mówił on, na karinu sadhu-sanga - "Nigdy nie miałem towarzystwa sadhu." Podstawowym obowiązkiem ucznia jest wypełnianie poleceń guru. Śrila Krysznadas Kaviraj Goswami pisze: acaryera mata yei, sei mata sara tanra ajna langhi' cale, sei ta' asara Polecenie mistrza duchowego jest czynną zasadą w życiu duchowym. Każdy, kto nie jest posłuszny poleceniu mistrza duchowego, staje się bezużyteczny. (Cc.adi 12.10) W Raghu-vamsa znajduje się podobne stwierdzenie: sa susruvan matari bhargavena pitur niyogat prahrtam dvisad-vat pratyagrhid agraja-sasanam tad ajna gurunam hy avicaraniya Wypełniając polecenie ojca, Parasurama zabił swa matkę Renukę, tak jakby była ona wrogiem. Laksman, młodszy brat Pana Ramacandry, natychmiast po otrzymaniu takiej instrukcji zaangażował się w służbę dla swojego starszego brata. Polecenie mistrza duchowego musi być wykonane bezwarunkowo. (werset 14.46, cytowany w Cc.madhya 10.145) Śrila Bhaktivinod Thakur opisuje dwa rodzaje uczniów - antarmukha sisya oraz bahirmukha sisya. Słowo antarmukha dosłownie oznacza "skierowany do wewnątrz" i odnosi się do kogoś, kto jest introspektywny. Bahirmukha zaś oznacza "skierowany na zewnątrz" i odnosi się do osoby, która jest zaabsorbowana zewnętrznymi rzeczami. Wielbiciele antarmukha sisya pragną zadowolić swojego guru i skupieni są na wypełnianiu jego instrukcji. Antarmukha sisya praktykują gopayed gurum atmanah. Zarówno sam guru, jak i ich osobisty związek z nim jest dla nich czymś bardzo poufnym. Antarmukha sisya zamiast reklamować się jako uczniowie swego guru wolą podążać za jego instrukcjami. Cały czas w swej medytacji próbują zrozumieć, co najbardziej zadowoli ich guru. Antarmukha sisya jest anartha-mukta-avastha, wolny od wszelkich obraz. Jego wizja guru znana jest jako sevya-darśana, gdyż wie on, że mistrza duchowego należy uczynić szczęśliwym poprzez służenie mu. Bahirmukha sisya zaś są wielbicielami, którzy praktykują przeciwieństwo gopayed gurum atmanah. Są oni zaabsorbowani reklamowaniem swego guru oraz prezentowaniem siebie, jako wielkich bądź zaufanych uczniów. Tacy uczniowie znani są również jako guru-giri, czyli ci, którzy robią interes na swoim guru bądź na związku ze swoim guru. Nie interesują ich wewnętrzne intencje ich guru. Śrila Bhaktivinod Thakur mając na myśli tych, którzy w sposób hipokrytyczny bądź pretensjonalny czynią pokazy religijności, opisał takie działające na zewnętrznej platformie osoby jako dharmadvajis, co oznacza "Ci, którzy wymachują religijnymi chorągiewkami." Podążając logiką atmavan manyate jagat (wszyscy myślą tak jak ja), bahirmukha sisya uważają, że ich guru myśli dokładnie tak, jak oni. Ponieważ motywowani są pragnieniami sławy i adoracji uważają, że ich guru również pragnie takich rzeczy. Bahirmukha sisya są anartha-yukta-avastha, posiadają w swych sercach anartha, materialne pragnienia. Z powodu tych anartha postrzegają oni swojego guru jedynie w perspektywie swojej własnej przyjemności. Wizja taka znana jest jako bhogya-darśana. Uważają oni, że czyniąc wielkie pokazy oddania wywrą wrażenie na swoim guru i dzięki temu będą mogli zbliżyć się do niego jeszcze bardziej. Ich idea guru-bhakti polega na głośnym oznajmianiu światu, amar guru jagad guru - "Mój guru jest najlepszym, bądź jedynym, a każdy inny jest usytuowany niżej." Myślą oni, że taki rozgłos zadowoli ich guru. Lekceważąc bądź minimalizując instrukcję swego guru dotyczącą wielbienia Kryszny, tacy bahirmukha sisya kładą większy nacisk na wielbienie swego mistrza duchowego. (...) Pomimo, iż antarmukha śisya, którzy przestrzegają instrukcji guru, otrzymują pełne błogosławieństwa guru, bahirmukha śisya nie otrzymują właściwego rezultatu. W związku z tym Śrila Jagadananda Pandit napisał: gorara ami gorara ami mukhe balile na cale torara acara gorara vicara laile phala phale Nie wystarczy wciąż ogłaszać, że jest się wielbicielem Mahaprabhu mówiąc: Należę do Gaury! Należę do Gaury! Pełną korzyść z bycia zwolennikiem Pana otrzymują jednak ci, którzy podążają za naukami Mahaprabhu. (Prema vivartha 8.6) Czasami możemy zauważyć, że autentyczni (bona fide) mistrzowie duchowi pozwalają na to, aby ich reklamowano w celu nauczania. Jest to jednakże czynione w służbie dla Mahaprabhu. Osobistości takie wolne są od materialnych pragnień odbierania honorów od swoich uczniów i zajmowania prestiżowej pozycji. Daksina - ofiara, której żąda guru, jest jnana sandeśah - szczerym poszukiwaniem duchowej wiedzy. (Bhag. 11.19.39) Śri Caitanya Mahaprabhu, jako idealny guru, uczył nas, w jaki sposób zadowolić mistrza duchowego. Mahaprabhu instruował swoich zwolenników: yadi ama prati sneha thake sabakara tabe krsna-vyatirikta na gaibe ara Jeżeli naprawdę kochacie mnie, powinniście pokochać moje instrukcje: Nie myślcie o niczym innym poza Kryszną. Nie wypowiadajcie żadnego imienia poza imieniem Kryszny. (Caitanya Bhagavat madya 8.27) Rozumiejąc, że jego mistrz duchowy jest zawsze z Kryszną, antarmukha śisya wie, że poprzez powtarzanie imienia Kryszny coraz bardziej będzie się on zbliżał do guru. W Vamana-kalpie Pan Brahma wyjaśnia: yo mantrah sa guruh saksad yo guruh sa harih svayam Należy zrozumieć, że mantra, którą otrzymało się od guru, jest tożsama z guru, i że guru tożsamy jest z Panem Hari. (cytowane w Bhakti sandarbha annuccheda 237.8 autorstwa Śrila Jivy Goswamiego) Śrila Rupa Goswami oznajmia: atha guroh sri-pada-dvandva-bhaktim Święte Imię obdarza oddaniem dla guru (Padyavali tekst 24) Zwykłe, zewnętrzne pokazy oddania nigdy nie wywierały wrażenia na wielbicielach z sadhu-samaja - historycznego towarzystwa świątobliwych Vaisnavów. Byli oni jednakże głęboko poruszeni widząc prawdziwą pokorę Vaisnavy oraz inne dobre cechy, które zamanifestowały się w wielbicielu w wyniku jego zadedykowania dla bhajanu oraz instrukcji, które otrzymał od guru (guru-nistha). W rzeczywistości introspektywni wielbiciele wolą trzymać swego guru w ukryciu i gloryfikować go poprzez swoje własne przykładne zachowanie. Dla pewnych wielbicieli wysuwanie naprzód ich guru jest łatwym sposobem na uniknięcie stawienia czoła ich rzeczywistemu brakowi zrozumienia i dojrzałości. Pragną oni szacunku i uważają, że łatwiej mogą otrzymać ten szacunek poprzez oznajmianie, że są uczniami tak wielkiej osobistości, niż poprzez rozwinięcie cech Vaisnavy. Jednakże tego rodzaju oszukańcza mentalność nigdy nie przyciągnie uwagi świętych osób, gdyż nie wywiera na nich wrażenia to, od kogo otrzymaliśmy inicjację bądź, od kogo pobieramy instrukcje. W rzeczywistości pragną oni zobaczyć, na jakim poziomie realizacji się znajdujemy. Ponieważ tacy neofici przyrównują szacunek, jaki okazuje się im, do szacunku ofiarowanego dla ich guru, w przypadku, gdy są karceni, lekceważeni bądź nie otrzymują należnych w ich mniemaniu honorów, mogą oskarżać wielbicieli słowami: "Obraziłeś mojego guru!" W ten sposób Kali, uosobienie tego wieku kłótni i hipokryzji, jest w stanie wejść do ruchu Śri Caitanyi Mahaprabhu powodując niezgodę i zwodząc ich z prawdziwego procesu powtarzania i rozpowszechniania Świętych Imion Pana. Zatem instrukcja Śrila Sanatany Goswamiego: gopayed gurum atmanah - "należy ukryć swego guru" - poleca wielbicielom, aby pogłębili swój związek z mistrzem duchowym poprzez oparcie tego związku na przestrzeganiu instrukcji guru dotyczących służby oraz bhajanu." Cały artykuł w jęz. polskim można przeczytać tutaj: http://vrinda.net.pl/wiadomosci/artykul ... m=17%20(17)&id=670 komentarz Kula-Pavany Prabhu: """Należy ukryć swojego ista-deva, należy ukryć swojego guru, należy ukryć swoja mantrę, oraz należy ukryć swoje japa-mala" tekst ten ma kilka znaczen, ale pierwsze i podstawowe to: "nie obwieszczaj sie ze swoja duchowoscia". nasze zycie duchowe nie powinno byc dla nas zrodlem pychy. jeden bliski przyklad. widzi sie nagminnie jak bhaktowie chca znalezc "najlepszego i najdoskonalszego" guru dla siebie, zamiast kierowac sie w tej kwestii przede wszystkim glosem serca i duchowej inspiracji. potem z duma mysla o sobie: jestem uczniem najlepszego guru na swiecie! gdyby wszystko konczylo sie na dumie to jeszcze pol biedy, ale zwykle takie myslenie prowadzi do lekcewazenia innych Vaisznawow a nawet do otwartych obraz wobec nich."" komentarz Gaura-Śaktiego Prabhu: ""Cytat: Srila Bhakti Raksaka Sridhara Deva Gosvami Maharaj "Jesteśmy niewolnikami prawdy. Jesteśmy żebrakami czystego strumienia prawdy, który nie przestaje nigdy płynąć, ciągle świeżego strumienia. Nie jesteśmy oczarowani przez żadne formalności. Pochylę głowę kiedykolwiek tylko odnajdę rzekę nektaru spływającą na mnie. Kiedy jesteśmy świadomi, że Prawda Absolutna spływa na nas z najwyższego królestwa, myślimy wtedy: "Muszę się temu oddać." Ukryc japa, ista-devata, guru, mantre z jednej strony oznacza ze nasza duchowa praktyka jest czyms bardzo osobistym i powinno to byc bardzo wewnetrzne a nie zewnetrzne i powierzchowene, z drugiej zas strony odnosi sie to do tego ze nie powinnismy sie obnosic wszedzie z tym jakimi to jestesmy wielbicielami. Powinnismy pamietac ze nie przedstawiamy swoja osoba zbyt dobrego przykladu a jesli cokolwiek w nas jest dobrego manifestuje sie tylko dzieki lasce Sri Guru. Mahaprabhu uczyl nas: trnad api sunicena taror iva sahisnuna amanina manadena i choc nie jest to latwe taki powinien byc standard naszego zachowania. Werset gopayed devatam istam gopayed gurum atmanah to jedno z praktycznych zastosowan wersetu trnad api sunicena. Nasze wielbienie Pana nie powinno byc czyms zewnetrznym. Zadaniem Sri Guru jest przeniesc nasza swiadomosc z zewentrznego otaczajacego nas swiata do swiata naszego bhajana, wewnetrznej swiadomosci. Kanistha bhakta ma tendencje do kladzenia nacisku na najbardziej zewnetrzne aspekty naszego procesu, najbardziej powierzchowne i zadaniem Sri Guru jest nauczenie go zrozumienia czym jest esencja i skoncentrowanie na esencji. Miejsce do ktorego chcemy sie udac by praktykowac nasza sadhane to wewnetrzny swiat w ktorym intonujemy nasza diksa mantre, wielbimy naszego Ista Devata, intonujemy w skupieniu swiete Imie na japa-mala, ktora otrzymalismy od naszego Guru Maharaja i koncentrujemy sie na instrukcjach jakie od niego otrzymalismy probujac poglebiac nasze zrozumienie bhakti. Nie ma potrzeby robienia z tego pokazu ktory tylko prowadzi do checi bycia wielbionym i rozwoju kolejnych chwastow w sercu. Osoba ktora zwraca uwage tylko na zewnetrzne aspekty bedzie je maksymalnie podkreslala i bedzie obnosila sie z nimi wszedzie myslac ze to jest sedno tego procesu. Myslac ze zewnetrzne rzeczy sa sednem automatycznie bedzie praktykowac pokazywanie na zewnatrz wszystkiego co robi i im bardziej bedzie to robic tym bardziej bedzie przekonana ze jest to pewien wskaznik dzieki ktoremu mozna ocenic duchowy postep. Tak jak widzi Pana tylko w Bostwie w swiatyni w ten sam sposob bedzie postrzegac Sri Guru tylko w formie swojego guru czy tez tylko wewnatrz wlasnej organizacji. Musimy zrozumiec ze zewnetrzne roznice nie maja tak naprawde zadnego wiekszego znaczenia i nie powinno nadawac sie im wiekszej wagi niz naprawde maja. Pierwszym krokiem jest zrozumienia guru tattvy tzn ze jest wielu guru ( vande gurun iśa-bhaktan ) przez ktorych splywa laska Krsny. Nie mozemy ograniczac tej laski na podstawie naszego waskiego zrozumienia kto jest a kto nie jest guru ( poza oczywiscie ewidentnymi przypadkami osob ktore maja niewlasciwe acara czy niewlasciwe pracara - zachowanie i nauczanie). Krsna wybiera jak i przez kogo chce komus pomoc i zaden guru nie jest lepszy czy gorszy. Kazdy z nich reprezentuje Krsne. Mozna powiedziec "o ten wielbiciel jest szczegolnie zaawansowanym wielbicielem i warto go posluchac skorzystac z jego towarzystwa" ale nie moze to byc reklama i nauczanie kogokolwiek ze tylko ta droga prowadzi do Krnsy. W wielu przypadkach w celach nauczania jestesmy zmuszeni do prezentowania guru a nawet wiecej czasami guru sa zmuszeni przez okolicznosci do prezentowania samych siebie jednak nigdy nie moze to odbywac sie kosztem pamietania o tym ze Sri Krsna ma wielu swoich agentow po przez ktorych rozdaje swoja laske w tym swiecie. Sridhar Maharaj uczyl ze nie powinno byc to naszym biznesem by niepokoic wiare innych osob w ich Guru i ze ci ktorzy atakuja wiare innych mowiac "amar guru jagat guru" - "moj ukochany guru jest najlepszym guru jest guru wszechswiata" posiadaja najnizsze zrozumienie guru-tattvy poniewaz nie rozumieja ze Boskosc przychodzi z wielu zrodel. Nie wazne czy guru ma tysiace uczniow czy jednego przeciez dla tego jednego to on ma najwieksze znaczenie gdyz to on uratowal jego zycie i jest dla niego reprezentantem Pana. Jesli zrozumiemy ze wywyzszajac jednego guru ponad innych umniejszamy tak naprawde Krsnie wtedy mozemy zaczac naprawde okazywac wszelki szacunek innym i postrzegac innych jako nasza rodzine wielbicieli. Amanina manadena. Musimy okazywac nasz szacunek innym zgodnie z tym jak na to zasluguja ocztwiscie szanujac nawet mrowke. Prestiz jest najwiekszym i najbardziej subtelnym nieprzyjacielem wielbiciela Krnsy. Duma jest najgorszym nieprzyjacielem i ostatecznie doprowadza ona nas do wnioskow mayavadi "ja jestem" nie ja jestem podwladnym czy tez sluga - daso, tylko ja zasluguje na wielbienie i szacunek. Dlatego powinnismy nie oczekiwac zadnego szacunku dla siebie i okazywac szacunek innym. Im wiecej drzewo ma roznych galezi tym wiecej moze dac nam blogoslawienstw w postaci cienia czy tez owocow. Dlatego jednosc Krsny jest pelna roznorodnosci. Dzieki roznorodnosci poprzez wiele rowznych galezi drzewa sluzby oddania swiat moze otrzymac wiele lask i blogoslawienstw plynacych z sadhusangi dlatego powinnismy doceniac inne misje nauczania. Jednak maya nie lubi roznorodnosci dlatego wkradajac sie do towarzystwa bhaktow stara sie podzielic i poroznic nas i nie pozwala swoim ofiarom otrzymac jakakolwiek szanse na ponowne polaczenie sie z innymi vaisnavami. Robi to na wiele sposobow ale we wszystkich chodzi tylko o jedno o oddzielenie nas od prawdziwej sadhu-sangi. 1. Moj guru rzeczywiscie jest jedyna osoba ktora jest kwalifikowana do tego by rozdawac najwiekszy nektar, dlatego nie bede zadawac sie z kims kto nie zrozumial tego faktu. 2. Jestem tak upadly ze nie moge isc zanieczyszczac innych wielbicieli. 3. Jesli bede zadawac sie z innymi misjami i guru to moi uczniowie moga zauwazyc ze nie tylko ja jeden jestem prawdziwym vaisnavom i mimo tego kim dla nich jestem moga przestac mnie kochac. 4. Moze moi uczniowie zostana porzyciagnieci przez innych wielbicieli starszych ode mnie i wtedy porzuca moje towarzystwo? 5. Rozni wielbiciele i rozne grupy maja rozne standardy w swoich swiatyniach i sa tez roznice w ich nauczaniu jesli moi sisya beda sie z tym stykac ich absolutne zrozumienie moze zostac zachwiane i beda zaniepokojeni. 6. Nie lubie sluchac godzinami wykladow innych vaisnavow. To sa tylko niektore z podszeptow mayi ktore maja na celu oddzielic jakas galaz od innych i w ten sposob trzymac nas z dala od potrzeby sadhusangi. Taka jedna osamotniona galaz staje sie coraz bardziej dumna i przestaje ukrywac swojego guru i zaczyna praktykowac cos co mozna nazwac gurucentryzmem czy guruizmem. Zwolennicy filozofii amar guru jagat guru widza swoj wybor guru jako najlepszy i najbardziej logiczny w ten sposob postrzegajac siebie samych jako najlepszych i najmadrzejszych wielbicieli. Podczas gdy nauczajac mowia o pokorze i szacunku do innych vaisnavow nie widac tego w ich praktycznym dzialaniu. Misja Mahaprabhu schodzi wtedy na drugi plan, cos co powinno nas laczyyc i scalac staje sie drugorzedne a na przod wysuwamy naszego guru nasze Bostwa nasze Swiatynie nasze standardy nasze zrozumienie i wszystko co jest po prostu nasze. Jednak spolecznosc wielbicieli powinna byc jak wielki kirtan. Wszystkie wibracje poza Swietym Imieniem powinny zejsc na drugi plan i wspierac intonowanie. Nie ma tutaj miejsca na glosne walenie w bebny kto glosniej kto szybciej. Mrdangi i karatale nigdy nie powinny zagluszac wibracji Swietego Imienia. Amanina manadena kirtaniyah sada harih. Intonowanie Swietego imienia powinno byc tym czemu wszystko jest podporzadkowane dlatego gopayed devatam istam gopayed gurum atmanah gopayec ca nijam mantram gopayen nija-malikam."" serdecznie pozdrawiam Nava-yauvana dasa |
|
| Autor: | nava-yauvana [ 27 mar 2010, o 15:04 ] |
| Tytuł: | Re: ukryj swojego GURU |
Hari! ten wątek chciałem pierwotnie umieścić na otwartym forum, nie wiem dlaczego wpisałem go na zamkniętym. nie mam jeszcze doświadczenia w pisaniu na forum harinam.pl. wybaczcie proszę. serdecznie pozdrawiam Nava-yauvana dasa |
|
| Strona 1 z 1 | Strefa czasowa: UTC + 1 |
| Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group http://www.phpbb.com/ |
|