Poniższe cytaty to słowa Bhaktitirthy Swamiego nagrane czy zapisane w listopadzie 1998 roku. Może zainteresują.

1.Treat each person with the bhakti and care as if the
success or failure of your own spiritual life depends on this. Do
not take into concern how they treat you.The manner in
which you treat people is the same way you treat Guru
and Krishna.

(Traktuj każdego z taką bhakti i z taką uwagą, jakby od tego zależał twój sukces czy porażka w twym własnym życiu duchowym. Nie zważaj na to jak oni cię traktują. Traktuj innych w ten sam sposób jak traktujesz guru i Krysznę.)

2.Anytime that there is a problem in a relationship, you
should first see it as your own fault. Even if others
are to blame, you will only add to the problem by
considering them to be at fault.

(Gdy pojawia się problem w związku między tobą a inną osobą, patrz na to przede wszystkim jak na swój własny błąd. Nawet jeżeli wina leży po drugiej stronie, to jeżeli ty będziesz myślał, że to ich wina, pogorszysz tylko problem.)

3.You should treat every person with whom you come in con-
tact with the same care as the person you love
the most.

(Traktuj każdą osobę, którą napotkasz z taką samą troską z jaką podchodzisz do osoby, którą kochasz najbardziej.)

4.As we associate with others in our spiritiual
communities, we should do so in a mood that these are the
people that I am living with and they will probably also be the
people that I will leave this body with.

(Powinniśmy obcować z innymi w naszych duchowych społecznościach z nastawieniem, że to są ludzie, z którym przyszło nam żyć i prawdopodbnie przyjdzie nam też z nimi opuścić to ciało.)

Niższa od słomy na ulicy, jest chyba tylko sama ulica, po której wszyscy chodzą i jeżdżą.

W tym wersecie wypowiedzianym przez Pana Ćajtanję pojawia się słowo "trna", co najczęściej tłumaczy się jako "trawa". Słychać to zresztą w językach słowiańskich także. Szczególną właściwością traw jest ich zdolność do niestawiania szczególnego oporu przeciwnościom takim jak np. wiatr. Dzięki takiemu dostosowaniu trawy opanowały wszelkie środowiska i stanowią najliczniejszą zbiorowość wśród roślin. Istnieje opowieść o drzewie i trzcinie. Drzewo przechwalało się, że jest potężne. Kiedy jednak przyszedł wiatr, trzcina chyliła się swobodnie, a drzewo zostało złamane. Trawy, oczywiście nie każde, ale dla tej alegorii wystarczy uogólnić, deptane powstają, cięte odrastają itd
W filozofiach Wschodu taka umiejętność "nieusztywnionego" dostosowywania się do rzeczywistości jest bardzo ceniona. Przeciwstawia się jej zachodnią skłonność do walki, prób złamania siebie i przeciwnika, by cieszyć się zwycięstwem. Trawa skłania się, ale nie traci swojej osobowości. Jest pokorna, ale nie naiwna. Nie jest martwa i bierna jak słoma, ale żywa i wrażliwa na podmuchy wiatru.

Poniższe cytaty to słowa Bhaktitirthy Swamiego nagrane czy zapisane w listopadzie 1998 roku. Może zainteresują.

1.Treat each person with the bhakti and care as if the
success or failure of your own spiritual life depends on this. Do
not take into concern how they treat you.The manner in
which you treat people is the same way you treat Guru
and Krishna.

(Traktuj każdego z taką bhakti i z taką uwagą, jakby od tego zależał twój sukces czy porażka w twym własnym życiu duchowym. Nie zważaj na to jak oni cię traktują. Traktuj innych w ten sam sposób jak traktujesz guru i Krysznę.)

2.Anytime that there is a problem in a relationship, you
should first see it as your own fault. Even if others
are to blame, you will only add to the problem by
considering them to be at fault.

(Gdy pojawia się problem w związku między tobą a inną osobą, patrz na to przede wszystkim jak na swój własny błąd. Nawet jeżeli wina leży po drugiej stronie, to jeżeli ty będziesz myślał, że to ich wina, pogorszysz tylko problem.)

3.You should treat every person with whom you come in con-
tact with the same care as the person you love
the most.

(Traktuj każdą osobę, którą napotkasz z taką samą troską z jaką podchodzisz do osoby, którą kochasz najbardziej.)

4.As we associate with others in our spiritiual
communities, we should do so in a mood that these are the
people that I am living with and they will probably also be the
people that I will leave this body with.

(Powinniśmy obcować z innymi w naszych duchowych społecznościach z nastawieniem, że to są ludzie, z którym przyszło nam żyć i prawdopodbnie przyjdzie nam też z nimi opuścić to ciało.)

Stawia tez tam teze ze "sluchanie" jest najwazijszym darem jaki moze byc. Pownnismy byc wiec wdzieczni osobom ktore nas sluchaja. Wysluchaja. Tego co mamy do powiedznia itp/

, że wzajemny szacunek i dobre cechy pojawiają się wraz z praktyką duchową. Owe obrzucanie się błotem (nie mylić kulturalnym wyrażaniem odmiennych opinii) jest dowodem, że praktyka indywidualna trochę leży.

Brak zastanowienia po co to robię. Duże spowolnienie powoduje zwyczajne zadowolenie się świadomością że "jestem w tym' (w ruchu krysznaickim) 'znają mnie i jest OK' - i nam to wystarcza. A co by było gdybyśmy tak jakiś czas byli sami? Bez tych wspaniałych raportów co robię , co wiem, kogo znam, ile razy bylem w Indiach? Jak jesteśmy przygotowani na śmierć na prawdę, co bym robił gdyby spadał samolot nagle? Na ten moment niestety uspokajamy się przynależnością do Ruchu Hare Kryszna. I... zostawiamy wszystko na starość bo jakoś to będzie - a w międzyczasie możemy się trochę pokłócić z tym czy z tamtym, trochę podeptać innych - wszak wystarczy, że 'jestem w tym". Niby się chce Kryszny ale mi się wydaje, że jeśli innych bhaktów czy niebhaktów traktuje się tak nieczule i lodowato to znaczy, że praktyka nie jest wspierana wiedzą duchową. Brak zrozumienia, że na łąki wryndawańskie NIE WEJDZIEMY opluwając innych. Jak byśmy bowiem mieli się odnaleźć np. wśród chłopców pasterzy, niby z pyszałkowatym podejściem , arogancją i gniewem? Tam nie ma na to miejsca - i teraz właśnie jest czas na trening i wykształcenie cech promujących nas do kontaktu z Towarzyszami Kryszny. A te cechy nie pojawią się ot tak sobie, że niby co? w momencie śmierci zostaną wypalone? Nie, nie , wypalone zostaną tylko w ogniu służby oddania bez motywacji materialnej którą jest np.dominacja nad innymi itd.

Jeśli już wskoczyliśmy w kocioł kłótni, nienawiści i nieczułości to znaczy, że służba oddania jest nieźle zmieszana z materialnymi pragnieniami i nie jest poparta chęcią wdrożenia tego co zalecają śastry. Książki psychologiczne mogą czasem częściowo pomóc coś rozwikłać ale prawdziwe pozbycie się nieczystości nastąpi jednak przez służbę oddania dla Kryszny, a nie dla umysłu i ego. Czasem to ostatnie nie jest łatwe do zidentyfikowania. Myślimy, że robimy coś dla Kryszny a w znacznej mierze karmimy chwasty. efekt jest wtedy jaki jest i uciekamy się do innych nie-bhakti-jogicznych sposobów.